PSV op de rug bij Bayern, spartelend

Champions League

PSV verliest met 4-1 bij Bayern München. Plaatsing voor de achtste finales van de Champions League lijkt nu een kansloze operatie.

©

PSV heeft woensdagavond met 4-1 verloren van Bayern München. Een half uur lang weggespeeld, toch nog even teruggekomen, om daarna in de Allianz Arena met duidelijke en voorspelbare cijfers te verliezen. De ploeg van Phillip Cocu staat na drie groepswedstrijden in de Champions League op één punt, waarmee een herhaling van de prestatie van vorig seizoen – de achtste finale halen – een illusie lijkt.

Het was van meet af een overrompeling, al kwam PSV nog onvermoed tot een aansluitingstreffer. Maar het verloop vanaf de aftrap is pijnlijk. Een kans voor Bayern na twee minuten. Twee kansen na vijf minuten. Drie na acht, vier na tien, de vijfde mogelijkheid na twaalf minuten voetballen. Een schot knap gekeerd nog door Jeroen Zoet maar de snel genomen corner van Arjen Robben verrast alles en iedereen bij PSV. Goal Thomas Müller, die weer eens een braakliggende zone binnengeslopen is.

De ongrijpbare rommelaar tikt van dichtbij nog op Zoet, maar krijgt de bal weer voor zijn frommelvoeten en mikt hard en hoog. Zoet verslagen. PSV op de rug, spartelend.

In hetzelfde tempo dendert Bayern door, de bezoekende ploeg uit kwijnend voetballand Nederland tureluurs tikkend. Combinatie zus, diagonale pass zo. Hakjes, dribbels van de Duitsers.

Bittere statistiek

Het gaat over links, over rechts, vooral over links, met Alaba die PSV-spelers Gaston Pereiro en Joshua Brenet keer op keer overloopt. Twintigste minuut: voorzet Alaba vanaf de achterlijn, Joshua Kimmich in de kluts op de doellijn werkt de bal bij de tweede paal binnen. Zware avond.

De Allianz Arena geniet gematigd, gewend aan succes. Na het eerste half uur verschijnt een bittere statistiek op het scorebord: doelpogingen elf voor Bayern, nul voor PSV.

Schoten op doel: vijf om nul. Doelpunten twee om nul. „FC B, FC B, FC Ba-yern”, zingt het publiek achter het doel van Zoet. Robben stuift vanaf het middenveld in de omschakeling op het strafschopgebied, dreigt naar rechts, gaat naar links, altijd naar links, en schiet houdbaar in de hoek. Zoet redt.

Een slachting dreigt. Cocu’s tactische beslissing ontploft in zijn gezicht. PSV zou, dachten de analisten vooraf, vast terug gaan naar zijn ‘internationale’ opstelling met vijf verdedigers. De PSV-coach beschikte anders, hoopte dat zijn ploeg in 4-3-3 voetballend meer in de melk te brokkelen had. Met achterover hangen en terugduwen red je het ook niet in de Europese top, was het idee.

Maar het lijkt dat eerste half uur helemaal nergens op. Bayern rijker, financieel, en op het veld slimmer, zuiverder in passing, sterker, vaardiger in eigenlijk alles.

Concentratieverslapping achterin is dan de grootste makke bij de Duitse Rekordmeister. De overrompeling staakt na een half uur. PSV mag hopen op een slippertje in een fase dat Bayern het gas er even afneemt. En dan komt het, vlak voor rust. Eerst Pereiro die scoort na een combinatie met Siem de Jong, een goal die al te fanatiek wordt afgevlagd door de grensrechter wegens vermeend buitenspel.

Maar PSV ziet, als bij toverslag, ruimtes ontstaan in die oceaan van gras achter de Bayern-defensie die zo’n beetje tegen de middenlijn geplakt staat. Pereiro stuurt Luciano Narsingh de diepte in, die komt goed uit met zijn passen en schiet vanaf rand zestien schuin voor het doel. Houdbare bal, maar Neuer schampt de inzet slechts en via de paal valt ie binnen: 2-1. Mooi voor de supporters uit Brabant, die achter het doel daar hoog weggestopt in de derde ring feestvieren – tot dan vooral vrezend voor een afslachting die niet onverdiend zou zijn geweest. Hoop doet leven.

Er viel iets te halen

De rust verstrijkt en captain Luuk de Jong krijgt de bal op zijn hoofd, kopt net over. Vermeld zij daarbij dat Bayern dan ook al twee kansen heeft gemist. Niettemin dringt de bijna bizarre gedachte op dat hier iets te halen valt voor de kampioen van Nederland, de prooi van Bayern die zich losrukt en nog eens het gevecht aangaat na Narsinghs toevalstreffer. Je weet het nooit. Net als met die snelheid van Narsingh, vaak zo bleu maar soms zo gevaarlijk. Aan hem ligt het niet, de ondergang van PSV.

Robben draait weer

Want die volgt. Op het uur valt de 3-1 en dat is alles opgeteld en afgetrokken, logisch. Robben snijdt binnendoor zoals hij dat ongeveer drie keer per wedstrijd doet, honderd keer per seizoen, duizend keer misschien wel deed in zijn carrière. Twee PSV’ers uitgekapt, hij stuit met zijn schot nog op Zoet waarna Robert Lewandowski de rebound binnenknikt.

Fijn om Robben, die zo lang kwakkelde dit jaar, weer te zien draaien en spurten, de bal aan de voet, soepel in de heupen. Jammer misschien dat die daadkracht de ontmanteling van PSV betekent, zijn oude club. De score blijft binnen de perken – al kopt Robben nog de 4-1 binnen uit een boogballetje achter de verdediging van PSV. Dat is klasse.