Ongenoegen

Op zaterdagen kom ik graag in café De Avonden in de Amsterdamse wijk Betondorp. Niet omdat de koffie er nu zo lekker is, maar vooral omdat alle kranten er ongelezen op een keurig stapeltje liggen. Daar is behalve ik niemand in geïnteresseerd. Het komt omdat ik hoogopgeleid ben en zij allemaal boze, blanke arbeiders zijn.

Tenminste zo noemde ik ze tot voor kort, want sinds Jacques Monasch in het nieuws is noem ik de beestjes graag bij de naam: laagopgeleiden. Helemaal niet erg, andersom zeggen ze sinds Pim Fortuyn ook de hele tijd wat ze denken.

Grootste klacht: „Naar ons wordt niet geluisterd.” Logisch, denk ik dan, want het is vaak dom gelul. Makkelijke oplossingen voor moeilijke problemen, maar zeg dat maar eens hardop. Dan ben je al snel een elitaire zak die neerkijkt op gewone mensen.

Om dat verwijt te voorkomen zijn veel politici gewoon gebleven. Jesse Klaver vertelt graag dat hij opgroeide in de probleemwijk Westrand in Roosendaal, Diederik Samsom weet nog precies hoe hij als straatcoach tegenover groepen „treiterende en scheldende jongens” stond, Hans Spekman kleedt zich als een tokkie en Emile Roemer woont nog steeds heel tevreden in een klein huisje.

Wat ze eigenlijk willen zeggen is: wij zijn een beetje hetzelfde als jullie.

In werkelijkheid zijn ze een stuk slimmer dan het stemvee en dat weten ze zelf ook wel.

Kandidaat lijsttrekker Jacques Monasch van de PvdA gooide het over een ander boeg. Hij was niet van het volk, maar begreep hun ongenoegen wel, las ik in café De Avonden.

Ik riep een laagopgeleide uit de bediening en liet hem het artikel met de kop ‘Arrogant links snapt kiezer niet’ zien.

Zijn reactie: „Hij wel dan?”

Ik legde uit dat Jacques er juist voor hen was.

„O ja? Is hij ook voor de doodstraf dan?”

Iedereen lachen.

Er werden daarna nog wat oplossingen voor problemen geopperd. In stilte hoopte ik dat Jacques Monasch hier ook een keertje langs kwam om te luisteren.

„Dag, ik ben van de PvdA, wij komen jullie ongenoegen serieus nemen…”

Als dat werkelijk zo was zou de PvdA de PvdA niet meer zijn en moeiteloos kunnen gaan regeren met de PVV. Het wachten was op een PvdA-politicus die daadwerkelijk zei wat hij dacht: „Och, was er maar weer censuskiesrecht, alleen dan kunnen we nog echt wat betekenen voor de laagopgeleiden.”