Commentaar

Tarieven zorg terecht publiek

nrcvindt

Eindelijk. De druk vanuit de samenleving en media op ziekenhuizen en zorgverzekeraars is zo groot geworden dat zij de tarieven voor operaties en andere ingrepen openbaar maken. Het is terecht dat minister Schippers (Volksgezondheid, VVD) dit steunt.

Het valt te betreuren dat ziekenhuizen niet eerder zelf deze stap hebben gezet. Daarmee dragen zij bij aan het beeld dat hier iets te verbergen valt. Zoals de werkgevers in de ouderenzorg de onbegrijpelijk beslissing hebben genomen om de verstrekking van kwaliteitsgegevens aan de Inspectie voor de Gezondheidszorg op te schorten.

Openheid over de ziekenhuistarieven geeft de burgers die dat willen informatie die zij kunnen gebruiken bij de keuze die zij maken voor een ziekenhuis. Iedereen betaalt altijd 385 euro eigen risico. Wie dat wil kan zijn eigen risico bij zijn favoriete zorgverzekeraar verder verhogen tot 885 euro in ruil voor een lagere ziektekostenpremie. Openheid over tarieven is dus reguliere consumenteninformatie zoals je die elders als klant ook gewoon kunt krijgen.

Overigens is het aan te bevelen dat consumenten niet alleen de prijs betrekken bij hun keuze voor een ziekenhuis. Kwaliteit moet ook een rol, misschien zelfs wel een doorslaggevende rol spelen in hun afweging. Laten ziekenhuizen en zorgverzekeraars hun inspanningen dan ook intensiveren om relevante kwaliteitsinformatie aan het grote publiek te leveren.

Duidelijk moet zijn dat de openheid over tarieven niet moet leiden tot prijsopdrijving. Maar dat is om twee redenen verre van zeker. Allereerst heeft openheid nog wel eens tot gevolg dat niet de laagste prijs de norm wordt, maar juist de hoogste. Dat gebeurde toen beloningen van topmanagers openbaar werden. Wie minder verdiende spiegelde zich aan anderen die beter betaald werden en ging ook naar het allerhoogste streven. De tweede reden voor enige scepsis is het huidige systeem van onderhandelingen over de zorgkosten tussen ziekenhuizen, verzekeraars en het ministerie van Volksgezondheid. Zij spreken daar een groei voor heel Nederland af en vervolgens verdelen de verzekeraars die begroting over individuele ziekenhuizen. De kostprijs van individuele verrichtingen speelt daarbij geen rol. Men stelt een prijs vast. En dat kan leiden tot idiote uitkomsten, zoals een schroefje in het bot van een patiënt van 17.000 euro waar deze krant eerder over berichtte.

Gelukkig is er een toezichthouder in de gezondheidszorg genaamd NZa die in het belang van de consument nodeloos stijgende tarieven in de gaten moet houden. De sector en de consumenten moeten weten dat de NZa een waakhond is die blaft en zonodig bijt.