Liefdesgedicht aan een powerpot

Ellen Deckwitz kiest elke woensdag een gedicht bij de stemming van de dag.

Ellen Deckwitz: „Dit weekend viel er door verschillende brievenbussen in Amsterdam een folder, waarin de lezer wordt gewaarschuwd voor homoseksuelen. Er werd onder meer in gesteld dat homoseksualiteit zorgt voor een grotere kans op zelfmoord (daarbij vergetende dat de zelfmoorden onder LGBT’ers vooral getriggerd worden door het feit dat hun geaardheid niet wordt geaccepteerd) en dat de drie abrahamitische religies homoseksualteit zogenaamd verwerpen. Het is mooi geweest. Er moet iets gebeuren. Homoseksualiteit is geen keuze, je bent het of je bent het niet. Het is een oerkracht, zoals in dit prachtige gedicht van de lesbische auteur Deborah A. Miranda.”

Voor mij is het als volgt:

zo krachtig, dat ik het eitje wil weghalen

uit jouw baarmoeder, om het in de mijne te koesteren.

Ik wil de verwekker zijn van het kind dat alleen door ons

kan worden gemaakt, door mij, jou: geen geleend zaad

van wat voor man. Ik wil de gietvorm van de schepping

opnieuw versieren, een menselijk wezen creeëren

uit de menselijke liefde die sluimert tussen onze

lijven. Liefje, het is niet anders: als je uit de slaapkamer komt,

gekleed in een schoon katoenen shirt, mouwen teruggeslagen

– wil ik dat mijn hart opengaat, de felste smachtende snee

van mijn ziel, je parel ontvangen.

Ik zie je handen, wacht op het teken

dat je me zal aanraken,

me zal openen, vullen; wacht op het moment

dat jouw begeerte in me springt.