Vrolijke kritiek op de prestatiemaatschappij

Dat het uitputtend is om altijd de leukste of de beste te moeten zijn, ondervindt het publiek in kindervoorstelling Leuk! aan den lijve. In deze talentenshowparodie lijkt iedereen in strijd met iedereen. Door wie of hoe de personages met namen als ‘De zachtste’ en ‘Niet de minste’ worden beoordeeld is niet duidelijk. Dat doet er in deze vrolijke kritiek op de prestatiemaatschappij ook niet toe: het enige wat telt is dat anderen erkennen dat je een winnaar bent.

Leuk! opent met vier ‘foetussen’ die tussennaakte onderlichamen dwalen. Ze wachten op het moment dat ze geboren worden, maar vooral op het moment dat ze alle dromen van hun ouders kunnen waarmaken. Meteen na hun geboorte belandt het viertal in een gameshow - met flikkerend scorebord dat continu hun persoonlijke score aangeeft. Dat de kinderen deelnemers zijn aan een wedstrijd, begint het publiek na een tijdje te dagen. Op dat moment hebben snedige coaches in glitteroutfits al uitgebreid de mogelijkheden van de kinderen geanalyseerd, hun ‘unique sellingpoints’ beoordeeld en zijn de eerste liedjes gezongen.

Het jeugdige publiek wordt door de acteurs meegesleept met slapstick en talentenshowjargon. Jammer is wel dat demooiste momenten, waarin wordt stilgestaan bij de druk die ook kinderen voelen om te presteren, vooral aan het begin van de voorstelling zitten. Zoals de tragikomische scène waarin ‘Niet de minste’ toch de allerminste blijkt bij het hoogspringen en haar voortanden verliest. Daardoor voelt het slot van deze show een beetje abrupt.