Trouwen

©

Poedelnaakt staat hij tegen het aanrecht. Hij kijkt me aan. Dan lacht hij en zegt: „Ik wil met je trouwen!”

„Dat kan niet”, antwoord ik. Maar dat is niet wat hij wil horen. Hij wordt boos. En terwijl de tranen over zijn wangen lopen, zegt hij dat hij dan maar weggaat.

In de gang houd ik hem tegen. Ik sla mijn armen om hem heen en knuffel hem. Tot hij zich van me losmaakt.

„Ja mam”, zegt mijn peuter mokkend. „Zo is het wel genoeg.”

Ook een ikje? Stuur maximaal 120 woorden naar nrc.nl/contact