De Thuiskok: Aardappels alom

Je zou het bijna vergeten, maar niet zolang geleden voedden wij onszelf met andere etenswaren dan chiazaden, glutenvrije meelsoorten en meer superfoods. Nu juich ik culinaire ontwikkelingen toe, maar het is niet alsof we het toen slechter hadden dan vandaag. Een negatief gevolg is bovendien dat ingrediënten die destijds goed voor ons waren (en dat nog steeds zijn!) ondergesneeuwd raken door nieuwe keukenlievelingen.

Hoe we aten raakt in de vergetelheid. Nu kunt u dit nostalgie noemen, of conservatief, maar ik ben niet de enige die er zo over denkt. Zo is een grote groep mensen, en de Nederlandse Aardappel Organisatie (NAO) in het bijzonder, ervoor beducht dat wij, het volk dat door Van Gogh vereeuwigd is als aardappeleters, de aardappel uit het oog verliezen.

Sinds een jaar loopt de campagne ‘Power to the Pieper’, om de aardappel te promoten. Er zijn reclamespotjes, er is een Piepermobiel die foodfestivals afreist en nu is er een gelijknamig receptenboek. Auteurs zijn Samuel Levie, de man achter de campagne, kookboekenhandelaar Jonah Freud en culinair journalist Yolande van der Jagt. Een Nederlands culinair kleinood als de aardappel is aan hen wel toevertrouwd.

Zo publiceerde Freud dit jaar al een canon van de Nederlandse keuken in het Rijksmuseum kookboek. Het boek is overzichtelijk ingedeeld op basis van bereidingswijzen. Er zijn basisrecepten, die in andere recepten worden toegepast. Zo leren we de enige juiste manier om aardappels te koken, maar ook hoe we aardappelmuffins of -gnocchi maken. En de aardappel mag dan wel typisch Nederlands zijn, recepten zoals patatas bravas of flammkuchen zijn internationaal. Achterin zijn de recepten anders gesorteerd: feestelijk, snel of klassiek, met vis of met vlees, voor in de zomer of in de winter.

Een uitgebreid receptenaanbod. Toch hebben de makers hier een kans laten liggen. Bonen en zaden zijn nu juist razend populair, omdat er aandacht is voor de kenmerken van verschillende soorten. Met aardappels had dat ook gekund: in het begin van het boek wordt trots vermeld dat er wereldwijd vijfduizend rassen zijn. Daar wordt echter niets mee gedaan. Zonde, want aardappels zijn net als sla: er zijn veel soorten die je voor hetzelfde kunt gebruiken, maar als je aandacht besteedt aan de specifieke kwaliteiten en smaken per ras, wordt het eten dat je ermee maakt nog veel lekkerder.