Waarom geen gewoon gras?

Welke sportvereniging zou vrijwillig geld uitgeven om haar velden beschikbaar te stellen voor het hergebruik van chemisch afval? En wel van een materiaal dat kankerverwekkende en giftige stoffen bevat, afkomstig van versleten autobanden die niet zomaar bij het huisvuil mogen? Maar voor de verwerking waarvan de eigenaar (ook) al moest betalen?

Toch is dat de stand der dingen. De doorsnee voetballer heeft dan ook vast niet in de gaten dat zijn kunstgras glijdend is gemaakt met ingestrooide korrels, die behalve uit rubber ook uit roet en polycyclische aromatische koolwaterstoffen bestaan.

Kunstgras heeft zeker voordelen, maar een sliding in een wolk giftige rubberkorrels hoort daar niet bij, lijkt de voorlopige conclusie. Dit geldt trouwens ook voor speeltuinverenigingen die ‘rubber’-tegels nodig hebben onder de wipkip en het klimrek.

Nu schijnt het voor de mens nog vrij ingewikkeld te zijn om het gif uit die rubberkorrels ook daadwerkelijk in het lichaam op te nemen. Al was het maar doordat die kwalijke stoffen niet zomaar vrij komen. Uit een enkel, tot zeven sporters beperkt, testprogramma bleek dat spelen op kunstgras geen verandering in de urine tot gevolg had. Toch waren Spaanse onderzoekers al in 2013 van mening dat voor kinderen extra voorzichtigheid is geboden. Dergelijke korreltjes reizen namelijk mee in de kleding en het schoeisel. Het is niet ondenkbaar dat je ze kunt inademen of inslikt.

Sinds dit verhaal, dankzij de tv-rubriek Zembla, in het publieke domein landde, is hier onrust over ontstaan. Op iedere school en voetbalvereniging stellen bezorgde ouders en spelers vragen. KNVB en RIVM, die eerst geen gezondheidsrisico’s zagen, adviseren spelers sinds kort met het oog op de korrels na het sporten te douchen en schone kleren aan te trekken. Spelen met de korrels door kinderen wordt nu ook officieel afgeraden. Het kabinet heeft een snel vervolgonderzoek gelast dat dit jaar klaar moet zijn.

Een beetje ouder weet dan genoeg. Weg met die rommel. Niemand brengt zijn kind met fietshelm en scheenbeschermers naar het sportveld om ze daar op giftige korrels te laten glijden waarvan de KNVB zegt dat het geen kwaad kan. Recyclen is een mooi fenomeen, maar maak er dan maar bermpaaltjes voor de snelweg van.

Ajax heeft al besloten preventief te stoppen met granulaatvelden. Sportverenigingen doen er goed aan dit voorbeeld te volgen en zo snel mogelijk hun kunstgras van gezónde korrels te voorzien. Dan wel om te zien naar ouderwets natuurgras. Soms wordt zo’n echt grasveld afgekeurd. En je blijft maaien en lijnen kalken. Maar het geeft wel een gerust gevoel. Dat is ook wat waard.