Longreads

Hoe de kroonprins van het white nationalism troonsafstand deed

Derek Black leek een leider van de racistische beweging te worden, maar werd op andere gedachten gebracht, beschrijft The Washington Post.

Derek Black in zijn jeugd bij een bijeenkomst van white nationalists.

Derek Black had - op z’n achternaam na - alles in zich om het nieuwe gezicht te worden van de white nationalist-beweging in Amerika. Z’n moeder was ooit getrouwd met David Duke, de voormalige hoogste baas van de Ku Klux Klan, z’n vader Don richtte Stormfront op; een internetforum waarop witte racisten hun afkeer van en complottheorieën over alles en iedereen die er anders uitziet dan zij vrijelijk kunnen delen. Een tijdlang was ook Derek overtuigd van hun gedachtegoed, maar inmiddels heeft hij volledig afstand genomen van de ideologie van zijn vroegere omgeving. Hoe dat ging beschrijft The Washington Post in een fascinerende longread.

Als kind werd Black volledig geïndoctrineerd door de ideologie van zijn ouders. Hij ontwierp een kinderversie van Stormfront en stond kranten en tv-zenders te woord als een soort erfgenaam van de beweging. Als 19-jarige won hij een zitje in Palm Beach County in Florida, als lid van de Republikeinse Partij. Hij propageerde de tactiek om de standpunten van zijn beweging via politieke middelen uit te dragen, niet door middel van geweld zoals in vroegere tijden. Misschien zou hij white nationalism mainstream kunnen maken, dachten veel aanhangers.

Vrijdagavond

Omdat hij middeleeuwse Europese geschiedenis wilde studeren, schreef Black zich in bij het New College of Florida, in Sarasota. Daarbij hield hij zijn racistische gedachtegoed voor zich, in aanwezigheid van andere studenten. Eerst wilde hij vrienden maken. Maar op een gegeven moment werd er een bericht gepost op een internetforum voor de studenten, waarin Black werd ontmaskerd.

Ook Matthew Stevenson, een orthodox-joodse medestudent, leest dat bericht. Na een discussie met wat andere studenten, vinden ze dat het geen zin heeft Derek Black uit te sluiten. Zo verandert hij nooit van gedachte. Wat nou, denkt Stevenson, als ik hem uitnodig voor een van mijn sabbatmaaltijden? Hij stuurt Derek een sms’je:

“What are you doing Friday night?”

Lees hier in het hele verhaal hoe de ideologische transformatie van Black afloopt: The white flight of Derek Black