Het spooktin Nederland

griezelen

In Nederland stikt het van de spoken – killerclowns zijn er niets bij. NRC zocht en vond ze op vijf griezelplaatsen in Nederland. Zoek ze op in de herfstvakantie en win een weerwolvenspel.

Foto John van Hamond

Angst in het donker, geluiden in de nacht. Er bestaan veel fijne verhalen om kinderen (en grotere mensen) bang te maken. Sssst, wat hoor ik? Stap, plok. Stap, plok. Dan klinkt een diepe stem: ‘Wie heeft mijn gouden beentje?’

Spookverhalen zijn geen import uit Halloween-gek Amerika, bangmakerij bestaat al in de Lage Landen sinds hier mensen wonen. In 1.001 verzamelingen zijn die verhalen terug te vinden. De makkelijkste is www.verhalenbank.nl van het Meertensinstituut (zoek op ‘spook’). Sommige stammen uit de negentiende eeuw of eerder, maar andere verhalen zijn recent. De killerclowns hebben er ook al een plaatsje in gekregen.

De verhalen gaan over vrouwtjes die de volgende ochtend hinken als je ’s nachts een zwarte kat een trap hebt gegeven. Of het gaat over de djin-achtige plaaggeest Blauwe Gerrit (‘men wist niet waaruit hij bestond’) die karren laat wegzakken, maar ook een mooi meisje behoedt voor verkrachting. Er zijn weerwolven die meisjes lastigvallen en tolgaarders die ook heksen zijn.

Ooit werd gedacht, ook door de gebroeders Grimm, dat volksverhalen oerverhalen waren, gevuld met grote wijsheid die teruggaat tot de diepste heidense tijden. Maar niemand neemt dat idee nog serieus. In de collectie van het Meertensinstituut staat dan ook alles door elkaar, moderne broodje-aapverhalen naast traditionele. De verhalen zijn vrolijk én grimmig. En vaak op locatie. NRC lichtte er een paar uit om in de herfstvakantie nader te bekijken.

Hendrik Spiering