Hij begon als cabaretier maar vond anderen beter

Foto Koen van Weel / ANP KIPPA

Marnix Kappers maakte maandagochtend zelf een eind aan zijn leven. Hij had besloten „nieuwe slagen van het noodlot niet langer lijdzaam af te wachten”, verklaarde zijn familie. Drie jaar geleden overleed showdanser en choreograaf John Kuipers, de man met wie hij meer dan veertig jaar samen was geweest. Daarna werd Kappers zelf door diverse ziekten getroffen. De laatste jaren kon hij niet meer optreden. Hij was 73 jaar.

Zijn bekendheid dankte Marnix Kappers vooral aan twee populaire tv-programma’s: de jeugdserie De familie Knots uit de jaren tachtig, waarin hij de rol van neef Herbert en een groot aantal andere typetjes speelde, en de quiz Knoop in je zakdoek met verstandelijk beperkte kandidaten, die hij vanaf de jaren negentig samen met Sylvia Millecam presenteerde.

Hij begon echter als cabaretier. Eerst was hij lid van het cabaretgroepje Déjà Vu, opgericht door studenten aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, waar hij Frans en rechten studeerde. Maar al snel, toen de anderen voor hun studie kozen, werd hij solist. Hij won in 1967 zelfs de persoonlijkheidsprijs van het cabaretfestival Cameretten. Een jaar later trad hij toe tot het ensemble van cabaretier Wim Kan. „Aardige, niet zo zelfingenomen persoonlijkheid”, noteerde Kan in zijn dagboek over zijn nieuwe ontdekking. „Een langzame klimmer, zou ik denken.”

Maar allengs begon Kappers zijn enthousiasme voor het cabaret te verliezen. Hij vond de opkomende Freek de Jonge veel interessanter dan hij zelf was. Zijn laatste cabaretwerk was eind jaren zeventig te zien bij het taalvaardige Kabaret Ivo de Wijs (in de modieuze K-spelling uit die tijd). Daarna werkte Kappers als acteur-zanger in veel uiteenlopende tv- en theaterproducties. Zo speelde hij in 1999 de mannelijke hoofdrol van vreemdgaande echtgenoot in de musical Heerlijk duurt het langst van Annie Schmidt en Harry Bannink. Samen met Paul de Leeuw zong hij daarin het bekende Op een mooie pinksterdag.

„’t Is mooi geweest”, schreef Kappers in de overlijdensadvertentie die hij achterliet. „Marnix zocht altijd naar de vrolijkheid”, zegt tekstschrijver Ivo de Wijs, die de laatste jaren tevens Kappers’ buurman was. „Maar nu was hij bang, ziek en alleen.”