‘De nacht is een verlenging van je leven’

Merijn van den Heuvel (32) had moeite met studeren, maar werkte zichzelf in zes jaar tijd op tot directeur van een nachtclub: „Hoe ik zen blijf? Niet. Maar dat vind ik wel lekker. Stress geeft me de drive door te gaan.”

Draken en bloemetjes

Merijn: „Een van mijn beste vrienden is een hoge pief in het bankwezen. Hij en ik zouden elkaar nooit zijn tegengekomen, als we niet naast elkaar op de dansvloer hadden gestaan. De nacht maakt verbindingen die je normaal gesproken niet legt. Een nachtclub is in principe het moeilijkste wat je kunt doen in de horeca: je bent twee dagen per week open, en in die twee dagen moet het gebeuren. Van elf tot half een is er niemand binnen. Om drie uur gaan de eerste mensen weer weg. Je moet een dj boeken, zijn vlucht, en een hotel. Het zijn behoorlijk hoge kosten die je maakt. Een nachtclub is daarom niet makkelijk, maar het is wel het leukste wat er is. De nacht is een verlenging van je leven, een plek waar meer vrijheid, ruimte en expressie zijn. Keurige meisjes die net iets te hard gaan en veranderen in grote draken of prachtige bloemetjes. Het gaat meer om de energie, niet om carrière of leeftijd.”

Een bepaalde twinkeling

Merijn: „Ik heb heel veel gestudeerd, maar veel ook niet afgemaakt. Ik ben begonnen met commerciële economie, maar ik was zestien en eigenlijk meer bezig met mijn gratis ov-kaart. Uiteindelijk heb ik media en entertainmentmanagement gestudeerd in Haarlem. Al snel kreeg ik een baan aangeboden bij restaurant en club Ocean Diva, waar ik tijdens mijn studie als manusje van alles werkte. Ik dacht: ik vind die studie lastig, ik ben een werker, laat ik hier maar voor gaan. Ik heb er drie jaar gewerkt, daarna kwam nachtclub AIR langs. In zes jaar tijd ben ik van assistent-bedrijfsleider naar directeur doorgegroeid. Bij AIR ontwikkelde ik bovendien mijn muzieksmaak. In januari ben ik begonnen als directeur van Shelter, een club waar ik zelf het plan voor neerlegde.

„Met twee collega’s bekijk ik het creatieve proces: hoe presenteer je het programma in tekst en beeld. Met twee anderen bespreek ik de horeca-kant: het inwerken van personeel bijvoorbeeld. Energie, daar let ik op als ik iemand aanneem. Een biertje tappen kan ik iedereen leren, maar een glimlach hebben, een bepaalde twinkeling in je ogen, dát is veel waardevoller. En je moet straks wel vier avonden achter elkaar je mannetje staan tijdens Amsterdam Dance Event.”

Bourgondiër

Merijn: „Ik ben tegenwoordig echt een ochtendmens. Ik was een nachtdier, maar inmiddels hebben we elke maandagochtend om negen uur een bouwoverleg voor club Shelter. Wanneer wordt het licht geïnstalleerd? Waar komen de bars? De toiletten moeten nog worden opgehangen, de wasbakken nog worden gemaakt, de muren moeten nog worden geschilderd. Het is vervelend het nu allemaal zo op te noemen. Twee maanden geleden kreeg ik echt hoofdpijn toen er nog steeds niks werd gebouwd.

„In de avond testen we het geluid. Dan zit iedereen hier met kippenvel aan de knopjes te draaien. We letten op de bas, en of je de muziek voelt in je lijf. Daarna fiets ik door een van de mooiste stukjes van de stad terug naar huis. Ik kijk Pauw, of er komt iemand eten. Maar ik vind het ook heerlijk om hier ‘s avonds alleen te zijn. Er komen vaak mensen over de vloer, in de weekenden, na een feestje. Gelukkig zijn dat wel mensen die genieten van het samenzijn en daarna zeggen: ‘We ruimen even op’. Ik ben een Bourgondiër. Ik houd van drinken, uitgaan, en feesten. Maar ik kan mezelf ook vrij Spartaanse gewoontes opleggen. Elke ochtend eet ik dezelfde yoghurt met dezelfde cruesli uit hetzelfde bakje.”

Hoofd leegmaken

Merijn: „De officiële opening van Shelter is op 20 oktober, tijdens Amsterdam Dance Event (ADE). Op 14 en 15 oktober hebben we twee testavonden. ADE is echt een gekkenhuis. Ga naar een willekeurig restaurant en iedereen draagt zwart, praat Engels en heeft het over de avond ervoor of juist die erna. Waar ik naar uitkijk is de herfst. ‘s Ochtends vroeg de club uitlopen met dit soort licht, dat vind ik wel bijzonder.

„Hoe ik zen blijf? Niet. Maar dat vind ik ook wel lekker. Je krijgt een drive om door te gaan, juist door de stress. Als ik de kans heb en het waait, dan rijd ik in de middag even naar de Gouwzee om mijn hoofd leeg te maken. Ik pak mijn surfspullen en ga twee uur het water op. Daarna klap ik de laptop weer open. Zo’n baan in het nachtleven ontregelt alles. Het is daarom belangrijk de inwendige mens, het lijf en de ziel, ook wat training en ontspanning te geven. Ik ga vaak met een groep vrienden naar het buitenland, naar clubs als Robert Johnson in Frankfurt of Concrete in Parijs. Uitgaan in het buitenland is speciaal, omdat je kunt terugvallen in de anonimiteit. Dat heb ik in Amsterdam niet meer.”

Onrealistisch Facebook

Merijn: „Ik vind niks vervelender dan op een feestje staan, en iemand maakt een foto. Je zoekt de nacht op om afleiding te vinden van de rompslomp overdag. Ik heb ook geen Facebook, ik kan er echt niet mee omgaan. Dan lig je op je vergeten luie zondag een serie te kijken op de bank, en zie je dat de rest van Amsterdam ogenschijnlijk de mooiste en spannendste dingen meemaakt. Dat beïnvloedt mijn denken op een negatieve manier. Het is zo’n groot onderdeel geworden van het leven, maar het geeft zo’n onrealistisch beeld. Niemand is ongelukkig op Facebook. Ik heb wel een schaduwaccount, zodat ik precies meekrijg wat ik wil. Zo moet ik natuurlijk wel op de hoogte blijven van wat onze avonden doen. Sociale media zijn nu eenmaal een belangrijk middel voor clubs.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl