Hollande: Ik gaf ten minste vier keer toestemming voor liquidaties

Foto Reuters

In het jargon van de Franse buitenlandse veiligheidsdienst DGSE heten het ‘opérations homo’, van het woord ‘homicide’, doding. Het zijn speciale dodelijke missies van geheim agenten of militairen in het buitenland waartoe de president zelf opdracht geeft. „Ik heb tot ten minste vier [operaties] besloten”, erkent François Hollande in een woensdag verschenen boek. „Maar andere presidenten hebben er meer gedaan.”

Voordat Hollande president werd, had hij de gewoonte lang en openlijk met journalisten te spreken. Hij zag geen reden daar na 2012 mee te stoppen. Nadat eind augustus de journalisten Antonin André en Karim Rissouli hun boek Conversations privées avec le président publiceerden, kwam daar deze week een vuistdik boek van Gérard Davet en Fabrice Lhomme van Le Monde overheen. Terwijl minister Emmanuel Macron in twee jaar tijd slechts drie een-op-eengesprekken met de president had, spraken André en Rissouli 32 keer en Davet en Lhomme 61 keer met Hollande. Meer boeken staan op verschijnen.

Maar is de president niet wat al te openhartig? De titel van het boek is een citaat van Hollande zelf: „Un président ne devrait pas dire ça” (een president zou dat niet moeten zeggen). De uitspraak over de liquidaties, volgens Davet en Lhomme gedaan op 9 oktober 2015, is „onvergeeflijk gevaarlijk”, twitterde de bekende Franse veiligheidsexpert François Heisbourg.

De operaties zijn niet voor niets geheim. Ze zijn buitengerechtelijk bovendien. Als de auteurs een maand later op het onderwerp willen terugkomen, neemt Hollande gas terug. „We geven geen autorisatie om te doden”, zegt hij. Maar „terroristen” moeten „geneutraliseerd” worden.

In Frankrijk is opvallend genoeg weinig ophef over de uitspraken. In het vorig jaar verschenen Les tueurs de la République schrijft onderzoeksjournalist Vincent Nouzille al over een dodenlijst die in het kantoor van Hollande zou liggen en waarop zogenoemde high value targets, vooral terreurleiders in Mali, zouden staan.

Dat Hollande in het nieuwste boek de Franse justitie „slap” noemt, zegt dat Frankrijk „een probleem met de islam” heeft, er „te veel immigratie” is, dat hij voorganger Nicolas Sarkozy een „kleine De Gaulle” noemt of zijn ex-vriendin Valérie Trierweiler van „verraad” beticht, houdt mensen wel bezig.

Marine Le Pen van het Front National vraagt zich, „diep bedroefd”, af wanneer Hollande eigenlijk werkt als hij zoveel journalisten spreekt. Hij „kletst te veel”, vindt de conservatieve krant Le Figaro, terwijl hij „het spel wilde spelen van een transparant presidentschap”.