Het zal je locoburgemeester maar zijn. Of wacht: dat ís hij

Een Joodse bestuurder van Jeruzalem vindt de 320.000 Palestijnse inwoners van de stad een stel beesten.

De familiewinkel van de Palestijn die zondag twee Israëliërs doodschoot, bleef dinsdag dicht. Foto Nasser Nasser/AP
Foto Nasser Nasser/AP

Foto Nasser Nasser/AP

Na de gebeurtenissen van afgelopen zondag, toen een Palestijn in Oost-Jeruzalem twee Israëliërs doodschoot en enkele anderen verwondde, was het commentaar van Meir Turgeman over het Palestijnse smaldeel van zijn stad niet mis te verstaan. Tegen Radio Jeruzalem zei deze stadsbestuurder:„Elke keer leefden we in de valse hoop dat deze mensen, als we hen zouden helpen, hun dierlijke gedrag zouden veranderen, maar het blijkt dat niets helpt.”

Meir Turgeman is behalve locoburgemeester ook de baas van de planningscommissie van Jeruzalem. Dat ligt net even anders dan de post van stadsbouwmeester van pakweg Amsterdam. De gemeente Jeruzalem ligt deels in Israël en voor het andere deel in bezet Palestijns gebied. Als die commissie van Turgeman aankondigt dat er in dat Palestijnse gebied huizen voor Joden worden gebouwd, kan dat steevast rekenen op internationale afkeuring. Als bezettende macht mag Israël volgens de Geneefse Conventies van 1949 immers niet zijn bevolking permanent naar bezet gebied transporteren.

Goed, die Meir Turgeman vindt zijn Palestijnse stadsgenoten dus een stel beesten. Lees het vervolg van zijn citaat:

„Ik heb alle aan Oost-Jeruzalem gerelateerde bouwplannen van de agenda gehaald. De uitdrukking luidt: de wortel en de stok. Er zijn geen wortels meer over, alleen stokken.”

Palestijnen stemmen niet

Ik had altijd de indruk dat een (loco)burgemeester, hoewel zelf een politicus, zich doorgaans pleegt te onthouden van al te politieke standpunten. Het nieuws is hier niet dat een Israëlische politicus zich bedient van racistische, anti-Palestijnse teksten; dat gebeurt vaker. Opvallender lijkt mij dat 320.000 Palestijnse inwoners van de stad moeten accepteren dat zij bestuurd worden door iemand die zijn afkeer van hen zo openlijk belijdt.

Nu zouden de Palestijnen van Jeruzalem, die toch 37,5 procent van de bevolking uitmaken, hun eigen politici en daarmee een voor hen gunstigere vertegenwoordiging kunnen kiezen. Maar dat doen ze niet. Door voor de Jeruzalemse gemeenteraad te stemmen, redeneren de inwoners van Oost-Jeruzalem, zouden ze de Israëlische bezetting legitimeren. In hun ogen is Oost-Jeruzalem juist de beoogde hoofdstad van een toekomstige Palestijnse staat.

Daarom moeten de Palestijnen het doen met Turgeman en consorten. Een week eerder had een andere locoburgemeester, Dov Kalmanovich, zich laten fotograferen met kolonisten die de islamitische en christelijke wijken van de Oude Stad van Oost-Jeruzalem met meer nederzettingen willen verjoodsen – voor het geval nog onduidelijk was voor welke inwoners van Jeruzalem deze bestuurders wél opkomen.

Aangaande die ingetrokken bouwplannen van Turgeman: het is toch al zo goed als onmogelijk voor bewoners van Oost-Jeruzalem om een bouwvergunning te krijgen. Wat dat betreft zal er niet zo veel veranderen. Een Palestijn die te lang uit Jeruzalem wegblijft, mag zich er nooit meer vestigen; iedere Jood uit de diaspora wordt daarentegen met open armen ontvangen.

Menu in het Hebreeuws

Die Palestijnen zijn trouwens geen heiligen, hoor. In mijn eigen wijk, in de Oude Stad, waren op de dag van de aanslag de winkels dicht. Soms is dat op last van de politie, maar navraag leerde dat de Palestijnse winkeleigenaren in dit geval de ‘martelaar’ herdachten.

Het doodschieten van burgers valt absoluut niet onder gelegitimeerd verzet tegen de bezetting. En toch kan ik het gros van mijn Palestijnse buren met de beste wil van de wereld geen dierlijk gedrag toeschrijven. De meesten van hen willen vooral een normaal leven leiden. Het eettentje bij mij om de hoek serveert zijn beroemde humus met pijnboompitten ook gewoon aan Israëlische Joden, voor wie heel behulpzaam een menukaart in het Hebreeuws is opgesteld.

Er zijn geen wortels meer over. Alleen kikkererwten.