In beeld

Zo voelt een bejaarde zich

In de Participatiekliniek in het Brabantse Megen ervaren zorgverleners 24 uur lang wat het is om oud en gebrekkig te zijn. Met gewichten aan enkels en polsen, verduisterende brillen, katheters en dempende oorkleppen schuifelen of hobbelen ze door de kliniek en over straat. Doel van de training is het aanzetten tot nadenken over hoe ouderenzorg eruit moet zien, door beter te snappen waaraan ouderen in de zorg behoefte hebben.
De zorgverleners ondergaan in zes gekleurde kamers ervaringen van ouderen, met simulatiemiddelen zoals deze staarbril. De een zet 'm al na enkele seconden af. Een ander gaat juist helemaal op in haar rol als beperkte tachtiger. Ilvy Njiokiktjien
Alle deelnemers krijgen via loting hun mankementen opgelegd. Misschien moeten ze gepureerd eten, krijgen ze een incontinentieluier of worden ze ’s nachts gewekt. Ilvy Njiokiktjien
Aan de 'mankementenbalie' worden de mankementen en beperkingen uitgedeeld. Ilvy Njiokiktjien
In de blauwe kamer kunnen ze oefenen hoe het voelt om in een tillift te zitten. Ilvy Njiokiktjien
Vooral de kamer waarin zorgverleners wordt gevraagd na te denken over hun laatste thuis, leidt tot emotie bij de oudere collega’s. Wat zou je mee willen nemen naar je laatste huis en waar zou dat laatste huis moeten staan? Ilvy Njiokiktjien
Zorgrobot Zora zingt met de medewerkers. Ilvy Njiokiktjien
Er is een installatie om flarden van geluiden te beluisteren die iemand met beginnende dementie ook hoort. Ilvy Njiokiktjien
De Jeuktaalbingokaart met jeukwoorden uit het zorgjargon. Ilvy Njiokiktjien
Deelnemers op weg naar een restaurant met hun bijbehorende beperkingen schuifelend over de keien van het Brabantse Megen. Ilvy Njiokiktjien
Sandra van de Camp (40, rechts) en Lucie Hosselaar (53), zorgmedewerkers van verpleeg- en verzorgingshuis Heelwijk in Heesch, poetsen elkaars tanden, met alle mankementen om. Ilvy Njiokiktjien
Sandra helpt Lucie met het uitkleden en naar bed gaan. Ilvy Njiokiktjien
Vooral de jongere collega’s vinden de beperkingen nuttig. „Het is moeilijk je een voorstelling te maken van hoe het is om oud te zijn met gebreken”, zegt Lisa (24), ergotherapeut in Den Bosch. „Ik denk dat ik me nu beter in mensen kan inleven. Je zegt toch weleens: ‘Hup-hup-hup, nog een klein stukje, we zijn er bijna.’ Nu ik heb ervaren hoe het is, hoop ik dat ik meer rust en geduld heb.” Ilvy Njiokiktjien