Recensie

Zeer glad pleidooi voor echtheid bereikt zijn doel

‘Hart beat’ is een glad product, dat een pleidooi voor echtheid houdt. Het lukt om de formule te laten werken. ***

©

Als Zoë door de luxetourbus van zanger Mik wordt afgesneden, baalt ze niet alleen dat haar fiets kapot is, maar raakt ze ook ontwricht als ze Mik diep in de ogen kijkt. Is de jongen die zulke nepmuziek maakt en in populariteit niet onderdoet voor Justin Bieber in het echt leuker dan zij denkt? Als ze hem in haar pogingen een nieuwe fiets te krijgen een paar keer ontmoet, neemt de verwarring toe. De vonk tussen de twee slaat onverbiddelijk over als ze een duet zingen.

In Hart Beat zit een grap over de gladheid van de commerciële troep die Mik moet uitvoeren terwijl hij liever zijn eigen liedjes zou zingen. Zoë noemt zijn muziek „overgeproduceerde pop” en dat is niet als compliment bedoeld. Zo geven de makers van Hart Beat critici munitie in handen om hun eigen film af te serveren als gladjes en overgeproduceerd, hoewel hij een pleidooi voor echtheid houdt.

Het ís ook een glad product. Maar tegelijkertijd lukt het om de formule te laten werken. Net als bij Mik en Zoë komen foute formulepop en een authentiek singer-songwritergevoel uiteindelijk samen. Eén plus één is drie (ballen).