‘Soms een dipje, maar nooit spijt’

Carrièreswitch Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Kathleen Lemmens (47) stopte met haar baan als bedrijfsjurist en verkoopt nu koffie op de markt.

Hoogtepunt: „Dat mijn vader uiteindelijk toch nog trots op me was.”

Dieptepunt: „De eerste dagen op de markt waren zo zwaar dat ik ’s avonds huilend thuiskwam.”

Durfde lang geen risico te nemen

„Als ik eerlijk ben, heb ik mijn werk als bedrijfsjurist in de verzekeringsbranche nooit echt leuk gevonden. De materie is saai en je hebt weinig sociaal contact. Het verlangen naar een eigen zaak was altijd aanwezig, maar toch heeft het tot mijn 46ste geduurd voor ik die stap nam. Ik had een gezin en durfde geen financiële risico’s te nemen. En mijn toenmalige man hield al helemaal niet van sprongen in het duister. Pas na mijn scheiding en de zoveelste baas die me het leven zuur maakte, zei ik mijn baan op en begon ik een koffiekraam op de markt.”

Eerste dag was een ramp

„De eerste dag op de markt was een ramp. Ik kwam daar super zenuwachtig aan, kende nog niemand en moest me door smalle gangetjes wringen met al mijn spullen. Nadat ik alles had uitgestald, waaide mijn koopwaar op de grond. Aan het einde van de dag moest ik snel inpakken zodat de andere marktlieden er langs konden. Dat mislukte, ik raakte in paniek, en barstte in huilen uit. Eenmaal thuis wilde ik nooit meer terug naar de markt. Inmiddels kan ik lachen om dat ellendige begin. Soms heb ik een dipje en verlang ik terug naar het ritme van een vaste baan en de lange vakanties. Maar echt spijt heb ik nooit: ik geniet ervan met mijn handen te werken en zo veel in de buitenlucht te zijn.”

Vader was echt ontsteld

„Veel mensen in mijn omgeving fronsten hun wenkbrauwen als ik vertelde over mijn nieuwe baan. Mijn moeder was vooral bezorgd dat ik het koud zou hebben, mijn vader was echt ontsteld. Hij kon niet begrijpen dat ik met zo’n goed diploma op de markt ging staan. Elke keer als ik hem opzocht in het verzorgingstehuis zei hij afkeurend tegen medebewoners: mijn dochter was juriste en staat nu op de markt. Heel pijnlijk vond ik dat. Maar op een dag liet ik hem een promotiefilmpje zien dat speciaal was gemaakt voor de verkoop van mijn producten in een grote supermarktketen. Hij kon zijn ogen niet geloven. ‘Goed bezig, meisje!’, zei hij trots. Twee dagen later is hij gestorven.”