Column

Waarom staand vergaderen niet werkt

Column Japke-d. Bouma We worden overspoeld met kantoorclichés op ons werk. Worden we daar beter van, vraagt Japke-d. Bouma zich wekelijks af.

japke0

Vroeger kon je nog lekker een tukje doen tijdens de vergadering, maar tegenwoordig is er ‘staand vergaderen’ bedacht. Het idee erachter, zo lees ik in de vakliteratuur, is dat het „de toehoorders actiever maakt en de tijd verkort die je nodig hebt. Nooit meer tijd verspillen aan zinloos vergaderen!”

Misschien heb ik iets gemist hoor, maar wat is er mis met zinloos vergaderen? Het is de ideale plek voor een powernap op kantoor en je kan er ook fijn je werk afmaken, je appjes beantwoorden, dagdromen over de nieuwe stagiair en je Twitter en Facebook bijwerken.

Ja maar „de dynamiek van het groepsproces is hoger als je staat te vergaderen”, las ik ergens. Jongens, ik snak juist naar wat minder dynamische groepsprocessen, daar zit ik al de hele dag in. De zinloze zittende vergadering was nog het enige ontspannen momentje op de dag.

Ik ken trouwens ook heel wat collega’s die supernerveus worden van staand vergaderen. Want als elke vergadering maar tien minuten duurt en de ene na de andere knoop wordt doorgehakt, wat moeten ze dan de rest van de dag nog doen.

Het lijkt me ook niet de bedoeling dat al het werk al voor de lunch af is. Superongezellig.

En is dat staand vergaderen nou écht zo efficiënt? Wat ík vooral zie is een paar tragische rijtjes collega’s die zich voor en achter elkaar staan te verdringen, goochelend met notitieblokken op opgetrokken knieën. Om nog maar te zwijgen over de collega’s achteraan die allang zijn afgehaakt en staan te dromen over het winnen van de Staatsloterij.

161216X_japke_vergaderen

En dan die spuuglelijke stavergadertafels die kantoormeubelspecialisten al op de markt hebben gebracht. „Die heeft u al voor 1.175 euro.” Ja, en? Er zijn ook visstoeltjes, witte leggings en vouwfietsen. Is dat een excuus om ze als een kip zonder kop aan te schaffen?

Lieve mensen, doe ff normaal. Het staand vergaderen is een mannenuitvinding. De wraak van een manager die thuis zittend moest plassen. Maar het is een heilloze weg. Want als vergaderen zittend niet werkt, dan werkt het STAAND ook niet. Dat is hetzelfde als iemand die niet kan zingen laten staan, staand een slecht boek lezen of je man rechtop zetten en dan maar hopen dat het beter wordt.

Mensen die niet functioneren staand laten werken, dát is dan wel weer een prima idee en dat zie ik ook steeds vaker, maar staand vergaderen is onzin. Zorg liever dat de vergadering beter wordt, dan dat je er bij gaat staan.

Wat ik wel een goed idee vind is het wandelend vergaderen. Er staan al behoorlijk wat routes op internet „voor een vruchtbare uitwisseling”. Dat lijkt me ook gewoon leuk om te doen, met z’n allen. En dan dagen achter elkaar met overnachten in berghutten en door de modder enzo. Dat is ook de ideale manier om bepaalde collega’s ‘kwijt’ te raken. Maar verder zou ik alleen de staande vergadering met bier en bitterballen houden.

Het kantoorcliché dat Japke-d. Bouma vorige week aanpakte: Moeten de neuzen nou wel of niet dezelfde kant op?

Want we vergaderen al zoveel staand. ’s Ochtends bij het ontbijt, staand in de trein, ijsberend voor de lift, bij de koffieautomaat. „Verkort de vergadering, verleng je leven”, zeggen de voorstanders van staand vergaderen. Wat een onzin.

Als ik zinloos zittend mag vergaderen, kan het leven mij niet lang genoeg zijn.

Meer #kantoorclichés op Twitter via @Japked