Recensie

Bevend van ontzag en emotie voor Bachs Passie

Reinbert de Leeuw zich niet laat leiden door monotone Bach-verering en de ‘authentieke’ uitvoering van de Matthäus-Passion. ****

©

Van tijd tot tijd duikt dirigent Reinbert de Leeuw, groot specialist in eigentijdse klassieke muziek, op in repertoire waarin je hem niet verwacht, zoals, in maart van dit jaar, Bachs Matthäus-Passion. In De Matthäus Missie van Reinbert de Leeuw volgt zijn oude vriend Cherry Duyns hem tijdens de voorbereidingen van een uitvoering in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.


De monotone Bach-verering in Nederland kan weleens op de zenuwen gaan werken, maar niet zoals De Leeuw over de muziek spreekt. Hij kneedt en boetseert met orkest, solisten en koor aan een uitvoering die – afgaand op de fragmenten – buitengewoon emotioneel, fel en expressief moet zijn geweest, zonder zich veel zorgen te maken over de laatste inzichten van de ‘authentieke’ uitvoeringspraktijk.

Mooi om De Leeuw zo met vuur over Bach te horen spreken. Nog mooier is het om hem, kort voor de uitvoering, sidderend van ontzag voor zijn grote taak, in zijn kleedkamer te zien zitten met zijn hoofd in zijn handen. Heel even komt Duyns zelf in beeld, terwijl hij de dirigent in het voorbijgaan bemoedigend in de arm knijpt.