In beeld

Desert Trip is grootst rockfestival voor pensionado’s

De line-up van het Desert Trip festival had niet misstaan op het affiche van een rockfestival uit de jaren zestig. Slechts zes bands treden er op tijdens het driedaagse festival. Maar allemaal zo legendarisch dat de 70.000 bezoekers er vele honderden dollars voor over hebben en er duizenden kilometers voor willen reizen om ze te zien.
Het festival vond plaats op het terrein van de Empire Polo Club in Indio, in de woestijn bij Palm Springs, waar ieder voorjaar het invloedrijke muziekfestival Coachella gehouden wordt. Overnachten op het terrein is mogelijk in safaritenten of indianentipi’s. Met je eigen camper komen, is ook een optie. Andrew Jorgensen
Bob Dylan opent vrijdagavond het festival. Het is nog steeds 35 graden, de zon net onder, als hij onaangekondigd achter zijn piano gaat zitten, een oude man in een zwart pak en een witte hoed op. Dylan doet weinig moeite om het zijn publiek naar de zin te maken. Chris Pizzello / Invision / AP
Daarna zijn The Rolling Stones aan de beurt en begint het feest waar iedereen op heeft zitten wachten. Kevin Winter / Getty Images / AFP
Van openingsnummer ‘Start Me Up’ tot afsluiter ‘Satisfaction’ staan bezoekers te dansen. Chris Pizzello / Invision / AP
De 74-jarige Paul McCartney speelt zaterdagavond twee uur lang de beste nummers uit zijn enorme repertoire, niet alleen Beatles-klassiekers als ‘Let It Be’ en ‘Hey Jude’, maar ook werk van zijn allereerste bandje The Quarrymen en zijn latere band Wings. Chris Pizzello / Invision / AP
Vanwege de respectabele leeftijd van de bands op Desert Trip – de gemiddelde leeftijd van de muzikanten is 72,5 jaar – heeft het evenement intussen de bijnaam ‘Oldchella’ gekregen. Chris Pizzello / Invision / AP
De 70.000 kaarten die voor het weekend beschikbaar waren, waren binnen drie uur uitverkocht. Daarom plakte concertpromotor Goldenvoice er nog een identiek weekend aan vast. Op 14, 15 en 16 oktober volgt een reprise. Reuters / Mario Anzuoni
De zaterdagavond werd geopend door Neil Young, die een ontroerende, politieke show bracht. Aan het eind van de avond komt Neil Young opnieuw op het podium om samen met McCartney de Beatles-song ‘A Day in the Life’ uit 1967 te spelen. Kevin Winter / Getty Images / AFP
Op dag drie gaat The Who als een stel jonge honden van start met hits als ‘Who Are You’ en ‘My Generation’. Chris Pizzello / Invision / AP
Het uithoudingsvermogen van de oude rockers is groter dan dat van het publiek. De meeste toeschouwers hangen nog uitgeteld op hun stoelen als The Who gaat spelen. Chris Pizzello / Invision / AP
Gitarist Pete Townshend van The Who. De band speelt strakker dan menige jonge band, zo goed zijn de leden op elkaar ingespeeld, al meer dan vijftig jaar. AFP / Mark Ralston
Roger Waters sluit het festival af met een theatrale show in de stijl van Pink Floyd. Chris Pizzello / Invision / AP
Voor de tribunes zweeft een monsterlijk groot varken voorbij met de opdruk ‘fuck Trump and his wall’ en ‘ignorant, lying, sexist, racist’. AFP / Mark Ralston
Achtergrondzangeressen op het grote videoscherm achter het podium tijdens de show van Roger Waters. AFP / Mark Ralston
De politiek getinte show van Roger Waters is nog steeds actueel. Tekst die hij in 1979 schreef: ‘Mother should I run for president?’, zingt hij lachend. En ‘Mother should I trust the government?’ Het antwoord verschijnt in monsterletters op het scherm: no fucking way! Reuters / Mario Anzuoni
Vooraf werd een beetje lacherig gedaan over de rollatorrockers op ‘Oldchella'. Ten onrechte. Waters, Young en The Who bewezen dat ze er nog altijd toe doen, met hun jankende gitaren, gemeende boodschappen en nummers van een halve eeuw oud die niets aan urgentie verloren hebben. Andrew Jorgensen