Recensie

Nederlandse Dansdagen, nu met zangers

Dansers en songwriters werkten dit weekeinde samen bij de Dansdagen in Maastricht. Ook de prijzen ‘de Zwanen’ werden uitgereikt.

The Lost Room van het Nederlandse Dans Theater. Foto Rahi Rezvani

Even consternatie: iemand tikt driftig op het raam van de voorstellingsruimte, uitgerekend tijdens het kwetsbare experiment van choreografe Hilde Elbers en spoken wordkunstenaar Dichter (Ferewe van Vugt). Diep ademend als in een yogasessie proberen zij in de pop-up store in winkelcentrum Mosae Forum een klein groepje toeschouwers mee te nemen op een gedachtestroom naar innerlijke harmonie. Gelukkig begrijpt de laatkomer snel dat de glazen deur definitief dicht zit.

De performance van Elbers en Dichter maakt deel uit van Distinguished Dreams, een project van de Nederlandse Dansdagen, dit weekeinde in Maastricht, met terugblikken op het dansseizoen en prijzen. Ook een vooruitblik maakt deel uit van het programma. Elk jaar koppelt het festival jonge choreografen aan kunstenaars uit andere disciplines: ditmaal werd gekozen voor dansmakers en singer songwriters. Opdracht: samen op zoek gaan naar nieuwe vormen. Het leverde weer uiteenlopende, soms enigszins verwarrende benaderingen op, zoals het werk van Elbers en Dichter.

Droste-effect 2.0

Shailesh Bahoran heeft de gitaarspelende en zingende Marike Jager handig opgenomen in zijn speelse choreografie, zij bedacht voor hem een gezongen baslijn. Complexer, maar daardoor niet per se minder toegankelijk is het duet van danser/choreograaf Jesús de Vega en de Nederlands-Congolese multi-instrumentalist Chai Blaq (Michelle N’Toumba). In de tot AINSI omgedoopte speellocatie in de oude cementfabriek ENCI, verderop aan de Maasoever, is de première van Loïc Perela’s Hashtag.

Het blijkt een vertoog over het contrast tussen de trage, lege werkelijkheid en de dynamiek van het, via de smartphone gesuggereerde volle, virtuele leven, dat live wordt geproduceerd en geprojecteerd in een soort Droste-effect 2.0. Perela is de winnaar van de Prijs van de Nederlandse Dansdagen 2015. Zijn opvolger werd vrijdag bekendgemaakt. Katja Heitmann stond charmant te schutteren tijdens een avond waarin overigens bijna meer werd gesproken dan gedanst. De presentaties van de zeven middelgrote Nederlandse dansgezelschappen varieerden van kort tot ultra-kort.

Ook de Zwanen, de prijzen van de Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties voor de meest indrukwekkende dansprestatie en –dansproductie werden uitgereikt.

Anna Tsygankova, soliste bij Het Nationale Ballet, ontving haar Zwaan voor haar optreden als Mata Hari, een personage dat zij “uitermate intelligent onthult en portretteert”, aldus de jury.

De Zwaan voor de meest indrukwekkende dansproductie ging naar Franck Chartier. Hij creëerde het surrealistische ballet The Lost Room voor het Nederlands Dans Theater, dat hij vergeleek met „een garage met mooie Ferrari’s”. Ballerina Igone de Jongh, dit jaar twintig jaar bij HNB, werd geëerd met de Gouden Zwaan, voor haar loopbaan én haar voorbeeldfunctie. De Dioraphte Dansprijs, voor een dansmaker met internationale potentie, ging naar Amos Ben-Tal voor HOWL, een samenwerking met Spinvis.