Column

Fietsen in een sauna

Twee mannen in stoffige overalls slenterden langs het asfalt van de stad Doha. Ze zagen zes wielrensters langs flitsen. De werkmannen keken om. Hadden ze het goed gezien? Zes vrouwen bij veertig graden, op een racefiets?

In Qatar zit je doorgaans in een grote hotelkamer, een fourwheeldrive of in een restaurant op hoogte. En in alle gevallen staat de airco te loeien. Voor je lol kom je niet buiten.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.

Het profpeloton is neergestreken in het rijke staatje. De oliesjeiks houden van speeltjes uit het Westen. Het begon ooit met een Prada-handtas, nu is het ‘kopen’ van sporttoernooien al enige tijd in de mode. Het WK voetbal was al binnenboord en ach, zo’n wielerfeestje misstond toch niet in de woestijn?

Qatar telde ongeveer 16 miljoen neer voor de WK wielrennen. Het geld verdween in de kas van de internationale wielerunie en de ploegen werden dringend verzocht naar Doha af te reizen.

Al tijdens de training in en rond Doha waren de renners en rensters de extreme hitte en droge lucht opgevallen. Er viel niet tegenop te drinken. In de hotels maakte de ijsblokjesmachine overuren.

Het woord ‘onverantwoord’ viel ten eerste male.

De WK in Qatar waren er voor de UCI, niet voor de renners en al helemaal niet voor het publiek.

In Doha stond afgelopen weekend niemand langs het parcours. Eerlijk gezegd vond ik het een verademing als ik het vergeleek met de taferelen op cols tijdens de Tour de France. In Frankrijk moest je als tv-kijker regelmatig naar meehollende mannenbillen kijken of naar fans verkleed als haan of aap.

Topsport zonder publiek, het was even wennen.

Tijdens de ploegentijdritten keek ik met een schuin oog naar plastic roadblocks, zandvlaktes, drang(!)hekken en lange rijen van rood-gele pionnen. Van de mens geen enkel spoor. Wat een weldadige rust. Ik kon me concentreren op de rijstijl en de overnames; dat was een voordeel.

Bij verschillende teams was nog getwijfeld over een boycot omdat het zo overduidelijk een feestje voor de UCI was en niet voor de renners. Uiteindelijk zijn veel grote ploegen toch aanwezig.

Vroeger stapten Jan Raas en Bernard Hinault demonstratief af als de renners als slaven over een gevaarlijk of te lang parcours werden gejaagd. Ze scholden alle koersdirecteuren verrot tot ze hun zin kregen.

De hitte van Qatar gaat aanhouden tijdens deze WK. Komt er nog groot verzet of berust het peloton in de fase waarin het wielrennen is beland? De volkssport is in de greep van de commercie. Het peloton wordt als reizend gezelschap uitgeknepen door een circusdirecteur die zo nodig de heetste uithoeken van de wereld uitzoekt.

De winnaars in Qatar zullen deze week moeten zwaaien naar publiek dat er helemaal niet staat.