Streetcredibility

Met mijn vrouw loop ik langs de smoezelige achterkant van de supermarkt. Vanwege de schrale oostenwind hebben we de handen in onze zakken.

Drie hangjongeren komen ons tegemoet. Met hun blikjes, joints en lichaamstaal spat de streetcredibility van ze af.

Bij het passeren worden wij (op sneakers, met korte jacks) zo stoer mogelijk en licht provocerend aangekeken. Wij kijken zo neutraal mogelijk terug.

Dan roept de grootste van de drie hardop tegen zijn matties: „Kijk die agenten kijken.” Als we de hoek om zijn vraag ik mijn vrouw of ze hetzelfde hoorde als ik. Ja zegt ze, en na een stevige boks vervolgen deze ‘senioren’ tien jaar jonger hun weg.

Hugo Hoes

Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een ikje is een persoonlijke anekdote of ervaring gevat in maximaal 120 woorden. U kunt zelf een ikje inzenden via onze website nrc.nl/contact.