Cultuur

Interview

Interview

Foto ANP

Oranje bruist van de energie

Nederlands elftal

Oranje krijgt langzaam maar zeker vorm. De overwinning van 4-1 op Wit-Rusland biedt perspectief, maar het kan en moet nog veel beter.

Een bruisend en energiek maar tikkeltje kwetsbaar Nederlands elftal heeft zich met 4-1 van Wit-Rusland ontdaan in de tweede WK-kwalificatiewedstrijd. De ploeg van bondscoach Danny Blind gaat daarmee in poule A met vier punten gedeeld aan kop met Frankrijk, dat maandag tegenstander is in de Amsterdam Arena.

Kort na rust kwam Oranje in de Rotterdamse Kuip even in de problemen door de aansluitingstreffer van de Wit-Rus Aliaksei Rios, maar de kansen regen zich voor Oranje aaneen na de – toch wel – bevrijdende 3-1 van Davy Klaassen. Quincy Promes (1-0 en 2-0 in de eerste helft) en Vincent Janssen maakten de andere goals.

Oranje opende furieus, getergd, intens en van zins deze in potentie lastige thuiswedstrijd met een paar grote, beklemmende aanvalsgolven in rap tempo te beslissen. Dat plan slaagde, maar de afronding viel tegen, waardoor 2-0 na een half uur eigenlijk maar een magere oogst was. De oplossingen werden overal gevonden en Wit-Rusland, gevreesd vanwege een veronderstelde goede organisatie, werd feitelijk gek gespeeld. Oranje vond links en vooral rechts via Promes de openingen en van de hermetische Oost-Europese opponent bleef weinig over. Nederland dartelde met initiatief en speels gemak tot diep in de zestienmeter.

Aantrekkelijk om te aanschouwen allemaal. Promes bood de als veilige marge te beschouwen 2-0 voorsprong met zijn twee curieuze doelpunten, vreemd in de zin dat de bal beide keren door de benen van meerderde tegenstanders een weg vond naar het net. De desorganisatie bij Oranje in het vervolg van de eerste helft bracht de ploeg niet ernstig in verlegenheid. Maar het verval zette door na rust, toen Jeffrey Bruma liet zich afbluffen aan de achterlijn, waarna de strakke assist van aanvoerder Siarhei Kornilenko werd binnengewerkt door Aliaksei Rios: 2-1.

Bier en kroketten

Zo werd het stil in de Kuip, het Rotterdamse voetbalbouwwerk waar beleving hoort te zijn en tot die aansluitingstreffer van de Wit-Russen ook was. Maar wie vertrouwt Oranje nog anno 2016, wie sluit comfortabel even de ogen, haalt bier of kroketten in de wetenschap dat die wedstrijd binnengeharkt wordt? Wie durft al bij 2-0 te stellen dat het een veilige marge ook veilig over de eindstreep gaat tegen zelfs een beperkte voetbalnatie gelijk Wit-Rusland?

Het volk was er niet gerust op, heeft te vaak gezien dat spelers makkelijk uit balans gebracht worden en rampspoed hun deel wordt. Oranje is veel, best leuk voetballende ploeg zelf als het meezit, maar zeker geen onverstoorbaar gezelschap. Door aanvoerder Wesley Sneijder, die in de rust gewisseld werd, is dat al eens verwoord als zijnde een groep spelers die bij tegenslag denkt: ‘Oei, daar gaan we weer.’

Dit alles in de Kuip dus, waar Oranje terugkeerde voor het eerste sinds 31 mei 2014. Het Nederlands elftal is niet meer wat het was, dat is bekend, niettemin speelt Oranje alweer een tijd redelijk goed, op de oefenpot vorige maand tegen Griekenland na. Onzeker nog steeds, bibberachtig nu en dan. De wond van de ronduit pijnlijk EK-kwalificatiereeks heelt langzaam, maar zeker.

Zonder ster om zich op te verlaten - Arjen Robben was maar weer eens niet fit - heeft het Nederlands elftal nieuwe mannen nodig die opstaan. Is er leven na Robben? Vermoedelijk wel, zij het bescheidener, minder dwingend, minder groots leven. Promes is het vaakst de laatste jaren opgetrommeld in de afwezigheid van Robben, speelde al veertien keer hetzij links- hetzij rechtbuiten, scoorde nog niet en dat is een aanvaller onwaardig.

Nu dan, tweemaal doeltreffend. De eerste zelf door handig werk in de kleine ruimte opgezet, daarna via Klaassen en Janssen weer terug in balbezit gebracht voor de goal. Hij kreeg de tijd, vond een gaatje: 1-0. Niet veel later de afgeslagen corner, de volley van Promes, de bal butsend over de grond langs de Wit-Russische doelman.

Nijverheid strekt tot voorbeeld

Klaassen maakt tien minuten in de tweede helft 3-1, uit een rebound na een schot van Janssen tegen de paal. De nieuw spits van Oranje, Janssen dus wiens nijverheid tot voorbeeld strekt, maakte kort daarop zelf de 4-1, een geweldige diagonale uithaal in de kruising na maar weer eens een krachtige rush. Hij speelt niet bij Tottenham Hotspur, verder voldoet hij volledig als vervanger van de afgeserveerde Robin van Persie. Betrokken bij veel, zo niet alles wat aanvallend tot stand komt.

Zo eindigde de wedstrijd weer zoals hij begon: furieus aanvallend Oranje, bereid tot een show voor het publiek in Rotterdam, dat kampend met moeizame verkeersomstandigheden de weg naar de Kuip had gevonden. Open doekjes bij de wissels die volgden, met name voor Janssen.

Een betere indruk

Er waren vragen. Waarom keeper Jeroen Zoet plaats moest maken voor een Maarten Stekelenburg in vorm? Een echo van het beleid van oud-bondscoach Louis van Gaal, Blinds leermeester. Wie goed is speelt, en dat wordt per wedstrijd bekeken, zo ging dat onder Van Gaal.

Met PSV-er Zoet was niks mis, maar toch Stekelenburg. „Maakt op dit moment een betere indruk” aldus Blind. Zo mocht de doelman van Everton, 34 jaar inmiddels, voor het eerst sinds 2012 de handschoenen aantrekken voor Oranje.

Rechtsback Rick Karsdorp van Feyenoord speelde bij zijn debuut met durf. Georginio Wijnaldum speelde weer flets in Oranje-shirt, centrale verdedigers Bruma en Virgil van Dijk hadden allebei hun slippertje, maar al met al was Nederland Wit-Rusland de baas in precies die mate die je mag verwachten. Let wel: een ploeg die in zijn eerste poulewedstrijd Frankrijk nog thuis op 0-0 had weten te houden.

Maandag wacht dus dat het sterke Frankrijk, een meer dan interessante proeve van bekwaamheid voor Blinds Oranje. Winnen hoeft dan eens een keer niet.