Interview

‘Het is een tragedie waar geen einde aan komt’

Interview Mario Morcone

Deze week kwamen 11.000 migranten aan in Italië. Voor de kustwacht is het routine: donderdag zijn 31 lijken geborgen.

De 100.000 Italianen die dit jaar het land hebben verlaten op zoek naar werk, waren donderdag belangrijker nieuws in de Italiaanse media dan de aankomst van weer een aantal boten met zo’n vijfduizend migranten. In totaal kwamen deze week 11.000 migranten aan in Italië. Het zijn enorme aantallen en het kost moeite om zo’n grote groep goed te registreren en te verwerken, zegt Mario Morcone, de coördinator van de vluchtelingenopvang op het ministerie van Binnenlandse Zaken in Rome. „Maar een noodtoestand is het zeker niet.”

Morcone vermijdt dat woord bewust. „ Het is een zaak die structurele aspecten heeft gekregen.” En waarvoor, zegt hij, meer begrip in Europa nodig is. In dat verband is hij blij met de verwachte benoeming van VN-vluchtelingenman Antonio Guterres tot baas van de VN.

U schrikt niet van deze aantallen?

„Nee. Aan het einde van augustus, in de drie dagen na de aardbeving in Amatrice, hadden we ook 14.000 mensen. De totale aantallen zijn ongeveer die van vorig jaar, misschien iets meer. We kennen het mechanisme: als de weersomstandigheden gunstig zijn, vertrekt er een zeer hoog aantal boten, vooral rubberboten. Van zeer slechte kwaliteit, je kunt er maar een paar mijl mee varen en nooit mee in Italië komen. Helaas komt het vaak voor dat er mensen omkomen, ook al redden we er duizenden. We zijn nu 31 lijken aan land aan het brengen. Mensen die de afgelopen uren op zee zijn omgekomen. Ze zullen in Sicilië worden begraven. Het is een tragedie waar geen einde aan lijkt te komen.”

Komen deze boten vooral uit Libië of ook uit Egypte?

„Ondanks suggesties in de pers en op politieke niveau, zijn er geen concrete signalen dat er grote aantallen mensen uit Egypte komen. 95 procent van de mensen vertrekt nog altijd vanaf de Libische kust. ”

Waar komen de mensen die in Italië binnenkomen, vandaan?

„Het zijn overwegend Eritreeërs en mensen uit West-Afrika: Senegal, Gambia, Mali, veel mensen uit Nigeria ook. De belangrijkste kanalen om in Libië te komen zijn Niger en Soedan .”