Een schroefje van 17 mille

Het ziekenhuis verwees de patiënt door naar de verzekeraar en de verzekeraar verwees haar terug naar het ziekenhuis. Dat ging zo een paar keer heen en weer. Uiteindelijke rekening: bijna 17.000 euro. Voor een schroefje.

De medische wetenschap staat niet stil. De gehoorapparaten worden steeds vernuftiger, er bestaan nu ook botverankerde toestellen. Die geleiden in sommige gevallen het geluid beter en kunnen ook uitkomst bieden voor patiënten met een bepaald type oorontsteking.

Ineke ten Bokkel Huinink uit Enschede heeft er dit jaar een gekregen. Hiertoe werd vorig jaar een schroefje achter haar oor aangebracht. „Meer is het eigenlijk niet. En op dat schroefje kan dan later een gehoorapparaat worden geplaatst.”

Het was een operatie van een uur in het ziekenhuis van Almelo. Ze werd prima behandeld. Maar ze schrok toen ze vorig jaar vlak voor Kerst de rekening zag: 16.943,36 euro. De zorg is al duur genoeg, vindt mevrouw Ten Bokkel Huinink. Daarom voelde ze het als een plicht, als een soort verantwoording aan zichzelf, om uit te zoeken waarom die medische behandeling zo duur was. „Uiteindelijk gaat het om het plaatsen van een schroefje”. Ze houdt er zelfs een schuldgevoel aan over. „Als ik van tevoren geweten had dat het zo duur was, weet ik niet of ik het had laten doen.”

Daarom vroeg zij een specificatie van Ziekenhuisgroep Twente. Daar stond op dat zij een narcose had gehad. Dat klopte niet en werd op de factuur gecorrigeerd. Maar de rekening bleef hetzelfde. Het ziekenhuis rekent immers één prijs voor een reeks aan handelingen – de bijkans beruchte diagnosebehandelcombinatie.

Ten Bokkel Huinink begrijpt zelfs dat dit mogelijk is in het huidige bekostigingssysteem – ze is al redelijk ingevoerd in de systematiek. Maar wat kostte de operatie dan precies? „Bij de garage krijg ik ook een specificatie”. Ze hoorde ergens dat het gehoorapparaat wel 5.000 euro zou kosten, maar dat toestel kreeg ze pas veel later. Die kan dus niet in het bedrag zitten. Hoeveel kostte dat schroefje dan? Zou het daardoor komen?

Enfin, het ziekenhuis verwees haar door naar de verzekeraar en de verzekeraar verwees haar terug naar het ziekenhuis. Dat ging zo een paar keer heen en weer.

Wij gaan niet inhoudelijk in op uw vraag over de achtergrond van een rekening

Inmiddels moest Ten Bokkel Huinink alweer voor een controle naar de KNO-arts die de behandeling had uitgevoerd. Hoeveel alles precies kostte? Dat wist hij ook niet. En de medisch specialist gaf haar groot gelijk dat zij dit wilde weten en het uitzocht. Aan het schroefje kon het niet liggen, daar kwamen ze samen wel achter: dat kost 1.100 euro. Veel geld, maar nog een fractie van de eindnota.

Uiteindelijk kwam zij uit bij de „procesmanager financiën” van Ziekenhuisgroep Twente. Boodschap: wij zijn niet verplicht specificaties te geven.

„ZGT is het gastvrije Twentse ziekenhuis waar de patiënt in goede handen is”, schrijven ze bij Ziekenhuisgroep Twente in het jaarverslag. Maar over de uitslag wordt kennelijk niet gecorrespondeerd.

de-knop

En zo kwam haar factuur in het NRC-onderzoek naar de geheime ziekenhuistarieven terecht. Die medische ingreep van de patiënt uit Enschede komt jaarlijks zo’n 700 keer voor, blijkt uit gegevens van ‘opendisdata’, een hoekje op de site van toezichthouder de Nederlandse Zorgautoriteit waar allerlei gespecialiseerde informatie te vinden is over de prijzen van medische behandelingen in Nederland. Die 16.943,36 blijkt ruim tien mille boven het landelijk gemiddelde tarief te liggen. Waarom?

Een woordvoerder van het ZGT, zoals het ziekenhuis zich liever noemt, laat weten dat ziekenhuistarieven „op dit moment zeer variëren”. De zegsvrouw schrijft: „Bovendien is er geen enkel verband met de kostprijs van behandelingen, met de landelijk gemiddelden en met de getoonde prijzen op onze website.”

Dat u het even weet. En het waarom?

„Wij gaan daarom niet inhoudelijk in op uw vraag over de achtergrond van een rekening.”

Daarom.