Doordenken is soms beter dan rekenen

Twee weken geleden ging het hier over een schildpad, een egel, een kip, een kater en een haas. Als we de kater een poes noemen, dan kunnen ze ook S, E, K, P en H heten.

De vijf dieren moesten een gevaarlijke brug oversteken. In het donker. Twee aan twee, anders zou de brug instorten. En met maar één zaklamp. Er moest dus steeds één dier terug met die lamp, zodat de volgende twee dieren ook een lichtje hadden.

Elk dier liep in zijn eigen tempo en de langzaamste bepaalde steeds hoe lang de overtocht duurde. De schildpad deed er 9 minuten over. De egel 6 minuten, de kip 4, de poes 2 en de haas 1 minuut. Konden ze in 24 minuten allemaal naar de overkant komen? Daarna was de batterij leeg.

Het recept om op 24 minuten uit te komen staat hiernaast: koppel steeds een langzaam dier aan de snelle haas, en laat die haas dan als een weerlicht de zaklamp terugbrengen.

De grap was dat het nóg sneller kan. Michel Dekking zag dat bijvoorbeeld. De truc is om de twee langzaamste dieren samen op pad te sturen. De schildpad en de egel dus. Kunnen die allebei aan de overkant blijven, dan spaar je één trage oversteek uit (de 6 minuten van de egel). Je moet er alleen voor zorgen dat de snelle haas (of poes) al aan de overkant staat om de lantaarn terug te brengen.

Daarna kan hij meteen de niet al te vlugge kip meenemen. En dan terug om samen met de poes (of de haas) als laatsten over te steken. Ook dat staat hiernaast (rechts) en het geeft: 21 minuten!

Hoera voor Michel! Slim rekenen is goed. Even dóórdenken is beter.