Adembenemende en griezelige foto’s van de Amerikaanse voedselindustrie

Fotograaf George Steinmetz kreeg bij hoge uitzondering toegang tot een aantal zeer grote boerderijen om de grootschalige landbouw vast te leggen.

In eerste opslag is het onduidelijk wat je ziet. Een landschap vol met witte hokken, rijen lang. In het midden rijdt een landbouwmachine. Bij nadere bestudering valt het pas op: het zijn stallen met kalveren. Duizenden jonge koeien.

Het is één van de foto’s uit de serie van fotograaf George Steinmetz. Bij hoge uitzondering lukte het hem om het vertrouwen te winnen van een aantal zeer grote boerderijen, of anders gezegd voedselfabrieken, in de Verenigde Staten. Hij reisde bijna een jaar lang door de VS om de grootschalige landbouw vast te leggen voor The New York Times Magazine.

Twitter avatar NYTmag NYT Magazine The dizzying grandeur of 21st-century agriculture, captured by George Steinmetz https://t.co/1bzS7gmSH6 https://t.co/RU4ZRTsCNq

Machinaal proces

De pasgeboren kalveren komen van talloze zuivelfabrieken uit de omgeving en verblijven de eerste 180 dagen bij Calf Source, in een van de 4,896 hokken. Trucks rijden tussen deze stallen door en geven ze melk en water. Daarna gaan ze naar Heifer Source, een andere fabriek van hetzelfde bedrijf, waar de koeien worden geïnsemineerd en keren - na een draagtijd van zeven maanden en iets onder de twee jaar oud- terug naar de zuivelfabrieken waar ze vandaan komen.

Bekijk de fotoserie van George Steinmetz:
‘The Dizzying Grandeur of 21st-Century Agriculture’

Wat vooral opvalt is het gestroomlijnde en efficiënte proces. Voedsel als machinaal product. Zoals het schip van Glacier Fish Company’s Alaska Ocean, meer dan honderd meter lang, dat per dag 60.000 pond aan wijting en koolvis verwerkt in vismeel en 125.000 pond in bevroren vis, wat eenmaal op land wordt verwerkt in visburgers, vissticks en surimi.

Sterke lobby voedselindustrie

De beelden staan haaks op de trend van lokaal en biologisch geproduceerd voedsel. Maar het is wel de manier hoe de meeste Amerikanen aan hun voedsel komen. In een begeleidend artikel schrijft Michael Pollan hoe president Barack Obama en zijn vrouw Michelle, die campagnes voert voor gezond voedsel en tegen obesitas, gefaald hebben om de inmense landbouwfabrieken aan te pakken.

Zij zijn volgens Pollan verantwoordelijk voor het uitputten van gewassen, gebruik van pesticiden, hoge uitstoot van fossiele brandstoffen en hoge gezondheidskosten, maar door slimme lobbycampagnes blijven ze vooralsnog buiten schot.