Is de harde aanpak op scholen VS niet te ver doorgeschoten?

Door geweldsincidenten in de jaren ’80 en ’90 ontstond op Amerikaanse scholen een zerotolerancebeleid. Maar wellicht heeft dat zijn beste tijd wel gehad.

Beeld uit documentaire NYT

Metaaldetectors bij de ingang, bewakingscamera’s aan het plafond en politieagenten in de gang. Het klinkt als de beveiliging bij een gemiddelde gevangenis, maar op veel Amerikaanse scholen is het beleid net zo streng. Misschien begrijpelijk met het oog op schietpartijen, alleen zijn scholen niet te ver door geschoten, zo vraagt The New York Times zich af.

In een documentaire van een minuut of twaalf kijkt de krant kritisch naar het zerotolerancebeleid dat in de jaren negentig massaal op scholen werd ingevoerd. Aanleiding voor het harde beleid waren de vele geweldsincidenten die de jaren daarvoor hadden plaatsgevonden. Hard optreden bij geweld en wapen- of drugsbezit moest de orde herstellen.

“Soms werden kinderen gewoon in elkaar geslagen voor hun schoenen”, aldus Zatiti Moody, destijds leerling op de Eastside High in New Jersey. Zijn school werd beschouwd als een van de ergste in het land. Tot ergernis van rector Joe Clark, die als een van de grondleggers van het nultolerantiebeleid wordt gezien.

Drie miljoen schorsingen per jaar

Ook rond de eeuwwisseling bleef de harde aanpak populair, door incidenten zoals de schietpartij op Columbine High. Maar inmiddels worden er steeds meer vraagtekens gezet bij zero tolerance. Want als jaarlijks drie miljoen leerlingen worden geschorst en een kleuter van school wordt gestuurd omdat hij een nagelknipper bij zich heeft, zijn scholen dan niet te ver gegaan?

Vorig jaar ontstond in de VS ophef omdat een agent een jongetje van 8 jaar in de boeien sloeg.

Bij zijn aantreden in 2009 besloot minister van Justitie Eric Holder eens scherp te kijken naar het zerotolerancebeleid. Hij vermoedde dat het systeem kinderen het gevoel gaf dat ze crimineel waren. Met het risico dat ze zich ook als zodanig gaan gedragen:

“Toen ik opgroeide moest je voor dat soort dingen bij de rector komen. Tegenwoordig eindig je in een politiecel. Ik kan me niet een kind herinneren, in de tijd dat ik op school zat in New York, dat gearresteerd werd.”

Zatiti Moody, inmiddels rector op Eastside High, probeert het beleid op zijn school inmiddels te veranderen. Want elke leerling schorsen is niet de oplossing, beseft hij.

“Een kind dat het onderwijs verstoort heeft juist meer school nodig, niet minder.”