Inlegkruisje

Bij de drogist stond ik wat onschuldige zalfjes en pleisters te zoeken, toen ik rechts van mij een vrouw tegen een man hoorde zeggen: „Hé, inlegkruisjes voor mannen, ik wist niet dat die bestonden.” Ze hield een grijsblauw rechthoekig doosje omhoog.

De man keek haar meewarig aan en zei alleen maar: „Hmmm…”

„Serieus”, zei ze, „eigenlijk is het helemaal niet zo’n gek idee.”

Ik schatte het paar tussen de vijftig en de zestig, die onzekere fase waarin je voelt dat je oud wordt, maar toch stiekem hoopt dat je het in jouw geval nog lang kunt tegenhouden. Er zijn mensen die de teleurstelling nooit meer helemaal te boven komen als het tegenvalt.

„Ik vraag me af of ze wel lekker zitten”, zei de man nogal onwillig. Hij leek bang te zijn dat hem iets zou worden aangesmeerd.

„Het lijkt me ideaal voor de vakantie, dan hoef je niet zo vaak je ondergoed te verschonen.”

Hij haalde zijn schouders op – ander onderwerp graag.

„Ik draag ze ook graag buiten de vakantie”, ging de vrouw onverstoorbaar door, „het geeft je altijd een lekker fris gevoel. Je moet het echt eens proberen.”

„Ik denk er niet aan”, zei de man en wandelde snel weg langs de schappen.

Toen zijn vrouw zich bij hem had gevoegd, ging ik zelf een kijkje nemen bij de mannelijke inlegkruisjes. „Men discreet protection” stond er in kapitalen op de voorkant. En in onderkast: „Absorbs drips & dribbles”. Drips moesten druppels zijn, maar dribbles kende ik alleen van Stanley Matthews en Coen Moulijn.

Op de achterkant stond in allerlei fascinerende talen een korte omschrijving van het product dat van Zweedse origine bleek te zijn. In het Ests: „Eriti õhuke põiepidamatuse kaitse meestele.” In het Tsjechisch: „Extra tenká a diskrétni absorpcni pomucka pro muze s velmi lehkýcm únikem moci.” Hoe heerlijk ongecompliceerd staken daar het Duits en ons Nederlands bij af. „Extra dünner Hygieneschutz in Schwarz für Männer bei leichtem Harnverlust.” „Extra dunne inlegger voor mannen bij verlies van enkele druppels urine.”

Verlies van urine, daar gaat het bij het mannelijke inlegkruisje kennelijk om; bij zo’n product besef je weer dat mensen veel meer met elkaar gemeen hebben dan hun talen soms willen doen geloven. Ik was benieuwd hoe het kruisje eruit zou zien, maar daarvoor moest ik het toch echt zélf kopen. Ik nam het doosje zo onopvallend mogelijk mee naar de kassa.

Onderweg las ik nog op de zijkant dat ik een ‘extra light protective shield’ had gepakt, bedoeld voor mannen met zeer licht urineverlies: er was maar één druppeltje aangevinkt. De zware druppelaars konden beter een ‘absorbent protector’ aanschaffen, goed voor vijf aangevinkte druppels.

De caissière pakte het doosje aan alsof het een pakje Engelse drop was. Opgelucht ging ik huiswaarts. Daar pakte ik het snel uit.

„Wat is dat?”, vroeg mijn vrouw.

Ik legde het zakelijk uit. „Ideaal voor de vakantie”, voegde ik eraan toe.

Ze keek me peinzend aan.

„Dan hoef ik niet zo vaak mijn ondergoed te verschonen”, probeerde ik nog.

Zwijgend liet ze me achter met mijn protective shield. Ik hield het zwarte stoffen schildje tegen het licht. Zou ik het weggooien of toch maar bewaren?