Recensie

Vloekend en vechtend naar de top

Waar eindigt de geestige, zelfverzekerde provocatie („Wij zijn de besten”) van Oasis en waar begint de door drugsnevels veroorzaakte megalomanie? Die grens is niet altijd helder. ****

Oasis beschouwde zichzelf als de beste band ter wereld. En rond het midden van de jaren negentig hadden ze nog gelijk ook. Met hun briljante debuutalbum Definitely, Maybe , dat de agressie van de Sex Pistols combineerde met het melodieuze van de Beatles, en de wisselvalliger, maar nóg succesvoller opvolger (What’s The Story) Morning Glory braken ze uit het getto van de alternatieve muziek en bereikten een miljoenenpubliek.

Daar zal de doorleefde, maar meestal optimistische, hoopvolle, bij vlagen zelfs vreugdevolle en euforische strekking van hun beste songs veel mee te maken hebben. Dat was een hele opluchting na de alleenheerschappij van grunge en het trieste einde van Kurt Cobain.

Mat Whitecross laat hun succesverhaal zien in zijn muziekdocumentaire Supersonic, maar hij heeft ook oog voor de schaduwzijden van het leven in de band. Door niet alleen met Noel en Liam Gallagher te praten, maar ook met hun moeder, andere bandleden, de tourmanager en zelfs een geluidstechnicus ontstaat een ongewoon rijk beeld. Het dagelijks leven met de Gallaghers was niet altijd even eenvoudig. Niet iedereen hield het moordende tempo vol. Een heldenrol is weggelegd voor platenbaas Alan McGee van Creation Records, die de volstrekt onbekende groep op een avond ontdekte in een kelder in Glasgow.

Lees ook ons interview met regisseur Matt Whitecross: De glorieuze chaos van Oasis

Noel Gallagher is een begaafd verhalenverteller, en als hij veel van de anekdotes die hij opdist al vaker heeft verteld, valt dat er niet aan af te horen. Zowel hij als Liam Gallagher heeft een scherp gevoel voor humor. Maar waar eindigt de geestige, zelfverzekerde provocatie („Wij zijn de besten”) en waar begint de door drugsnevels veroorzaakte megalomanie? Die grens is niet altijd helder. Wat zijn nog speelse plaagstoten en waar begin het regelrechte treiteren en pesten? Supersonic geeft geen eenduidig antwoord, maar laat wel beide kanten zien van de broers.