Recensie

Koreaanse demonen

De Zuid-Koreaanse bovennatuurlijke thriller ‘The Wailing’ verknoopt christelijke symboliek en sjamanisme in een whodunnit-plot om iets te zeggen over xenofobie. ***

©

De stuntelige agent Jong-gu komt altijd te laat aan op de plaats delict, en daarvan krijgt hij er in The Wailing een flink aantal voor de kiezen, de een nog bloederiger dan de ander. Er lijkt een patroon te zijn: een krankzinnige dader moordt erop los en zinkt daarna catatonisch ineen, met een lichaam vol builen en zweren. Ondertussen sluipt een rauw vlees etend creatuur door het ondoordringbare bos. En wordt het persoonlijk als Jong-gu’s dochtertje ook bezeten raakt.

De Zuid-Koreaanse bovennatuurlijke thriller The Wailing, vernoemd naar op gezette tijden in jammeren uitbarstende hoofdpersonen, verknoopt christelijke symboliek en sjamanisme in een whodunnit-plot om iets te zeggen over xenofobie. Dorpsbewoners fluisteren dat ‘die Japanner’ in de bossen iets met het onheil te maken heeft, waarna tunnelvisie ontstaat waarin de Japanner een demon is. En misschien is hij dat ook: The Wailing blijft er ambigu over.

Zo onvergetelijk als de Zuid-Koreaanse seriemoordenaarsfilm Memories of Murder wordt het nooit, al komt een opzwepende sequentie van een exorcisme in de buurt. En de film van Na Hong-Jin, wiens The Chaser ook in Nederland draaide, is prachtig gefotografeerd, met de dichtbegroeide bergen als omineus decor.