Cultuur

Interview

Interview

©

De glorieuze chaos van Oasis

Mat Whitecross

Hij maakte de muziekdocu ‘Supersonic’ over de pijlsnelle opkomst van de roemruchte band Oasis. „Ze kunnen niet praten over emoties.”

In Nederland had de Britse gitaarband Oasis van de broers Noel en Liam Gallagher in de jaren negentig een flinke schare fans en één grote hit, Wonderwall. Maar in eigen land was Oasis een fenomeen. Hun tweede album (What’s The Story) Morning Glory was in het Verenigd Koninkrijk goed voor dertien keer platina. In 1996 gaf de band uit Manchester in Knebworth Park concerten voor 300.000 bezoekers; op dat moment de grootste rockconcerten ooit in Engeland gehouden. 2,6 miljoen Britten hadden geprobeerd kaartjes te kopen.

De tekst gaat verder na deze video

„Oasis was echt overal’’, herinnert zich regisseur Mat Whitecross (1977), die de documentaire Supersonic maakte over de opkomst van de band. „Je kon geen winkel of pub inlopen of je hoorde Oasis. Als er een auto langsreed, hoorde je Oasis eruit komen. Mijn vrienden gingen allemaal met een Manchester-accent praten, ook als ze uit Londen kwamen. Jongens namen ook het loopje over van Liam. Oasis was zo aanwezig, dat mensen het op een zeker moment spuugzat waren. Daarom werden ze uiteindelijk minder populair.”

Tijdens hun jeugd waren er voor jongens zoals zij eigenlijk maar drie opties om echt geld te verdienen: profvoetballer worden, drugsdealer of rockster

Het Sprookje

Whitecross heeft een aantal scherpe keuzes gemaakt in zijn film: de vete met de concurrerende band Blur, het hele begrip ‘britpop’, de poging van de toen kersverse premier Tony Blair om zich te warmen aan de populariteit van Oasis door Noel Gallagher te ontvangen in zijn ambtswoning; dat komt allemaal in Supersonic niet voorbij. In plaats daarvan concentreert Whitecross zich, met archiefbeelden en interviews die alleen te horen zijn op de geluidsband, op de afkomst van de Gallaghers – moeder Peggy komt uitgebreid aan het woord – en de razendsnelle opkomst van de band, inclusief alle chaos, drugs, wisselingen in de band, ophef in de tabloids en voortdurende ruzies tussen de twee broers. Oasis viel uiteindelijk uiteen na een handgemeen in 2009 voorafgaand aan een concert in Parijs.

De snelheid waarmee Oasis het Verenigd Koninkrijk veroverde in de twee jaar na hun debuutalbum Definitely Maybe in 1994 was uniek. Whitecross: „Zelfs de Beatles deden er langer over. Dat is onderdeel geworden van de mythologie van de band. Het verhaal heeft iets van een sprookje.”

Supersonic is een film vol rock-’n-roll, drugs, en, in mindere mate seks

De Gallaghers, zoons van Ierse immigranten, zijn grotendeels alleen door hun moeder opgevoed. Hun vader – toen hij nog in beeld was – had losse handen. Whitecross: „Tijdens hun jeugd waren er voor jongens zoals zij eigenlijk maar drie opties om echt geld te verdienen: profvoetballer worden, drugsdealer of rockster.”

De tekst gaat verder na deze video

Oasis was aanvankelijk het bandje van zanger Liam Gallagher, later kwam oudere broer Noel erbij, die de songs schreef. De band had een missie om de top te bereiken, en ‘fast food music’ uit de hitlijsten te duwen. „Als ik aan het einde van het decennium niet het hoofd van Phil Collins in mijn koelkast heb staan, ben ik mislukt’’, zegt Noel Gallagher op archiefbeeld in Supersonic. Maar die roeping weerhield de band er niet van om voortdurend chaos te schoppen. Whitecross: „Tegenwoordig zijn rockbands veel professioneler, maar ook gladder. Bij Oasis wist je nooit wat je kon verwachten. Je voelde dat er enorme spanningen waren in de band. Maar dat was juist zo opwindend.”

Slachtoffers

Noel Gallagher was meestal degene die de band in de rails moest zien te houden, terwijl Liam Gallagher de boel liet ontsporen. „Ik ken niemand die zo goed met zijn eigen contradicties kan leven als Liam. Natuurlijk was de band het allerbelangrijkste in de wereld voor hem. Maar tegelijkertijd was hij ook in staat om vlak voor een groot concert stomdronken te worden, zodat hij het podium op moest worden gedragen. Noel deed ook wel gestoorde dingen, maar hij had toch meer focus.”

Oasis was geen band die elkaar ooit een compliment gaf

Supersonic is een film vol rock-’n-roll, drugs, en, in mindere mate seks. „Mensen denken vaak dat zulke jongens ook heel vreselijk moeten zijn geweest tegenover vrouwen. Maar dat is helemaal niet zo. Ze komen uit een eenoudergezin, zijn alleen opgevoed door hun moeder. Ze hebben altijd veel respect gehad voor vrouwen. Liam belt nog steeds vijf keer per dag met zijn moeder.”

De film vertelt een succesverhaal, toch heeft de film ook een treurige kant. De broers slagen er op geen enkele manier in om op enig moment écht met elkaar te praten. Whitecross: „Ze kunnen niet over emoties praten. Ze komen uit een gezin waarin ook nooit over gevoelens werd gesproken. Toen hun vader er nog was, was er altijd veel spanning en dreiging. Oasis was geen band die elkaar ooit een compliment gaf. Je zat in de band, je had je taak te vervullen en dat was dat. Noel is iemand die zo direct is, dat het kwetsend en tactloos kan overkomen. Drugs helpen ook niet. Je ziet in de film dat steeds meer mensen in de omgeving van de Gallaghers afhaken. Er zijn de nodige slachtoffers gevallen.’’