De Chinezen komen eraan

peterwinnen0

Het gebeurde een jaar of acht geleden. Een heldere zondagochtend, midden januari. Ik zat met de eigenaar van een Scheveningse uitspanning in zijn commerciële serre met ongehinderd uitzicht op de Noordzee. We dronken opkikkerende koffie uit een Italiaanse machine. De avond ervoor had zich in zijn etablissement De Mollige Haan een geslaagd evenementje voltrokken waarin wielerliteratuur en -poëzie centraal stonden. We genoten er een beetje van na.

De uitbater had een verrekijker voor zich op het tafeltje staan. Af en toe pakte hij die op om de schepen in de verte te bestuderen en te identificeren. Ik leerde zijn diepste angst kennen toen hij opeens uitriep: „Ze komen eraan, de Chinezen!” Hij bleek ervan overtuigd dat de Chinezen op hun onschuldig lijkende containerschepen met niets minder bezig waren dan een militaire invasie. Heel de Nederlandse, nee, heel de westerse beschaving ging eraan!

Ik probeerde zijn angst wat te dempen door het vertellen van een cultureel-incorrect mopje: Een Chinees pikt een Nederlandse del op in een nachtbar. Na een snelle maar heftige liefdesdaad in een hotel kruipt de Chinees onder het bed door en verricht de snelle, heftige liefdesdaad opnieuw. Na vijf keer hetzelfde stramien besloot de del eens onder het bed kijken. Daar lagen nog een stuk of twintig Chinezen te wachten.

Het mopje had een averechtse uitwerking.

Ik moest aan De Mollige Haan denken toen ik afgelopen zaterdag keek naar de Ronde van Lombardije. Wat een klassieker. Terecht dat die onder de monumentenzorg van de internationale wielerunie valt. In het volstrekt decadente Italië bewaakt men de wielertraditie goed. De Ronde van Lombardije is en blijft haute couture.

Maar dit dan? In Italië wil het private en andere geld niet meer richting wielersport stromen. Met ingang van 1 januari 2017 heeft Italië niet eens meer een ploeg die in de eredivisie van het professionele wielrennen opereert. Nu bestaat Lampre-Merida nog als laatst overgebleven stal, maar over een paar maanden dus niet meer. Eigenlijk bestaat Lampre-Merida sinds de Ronde van Lombardije niet meer, want dat was de laatste eredivisiewedstrijd. Als we naar het laatste decennium kijken, had wielerland Italië nooit meer dan twee ploegen op het hoogste niveau.

Dat de Chinezen eraan komen had mijn gesprekspartner in de Scheveningse serre juist ingeschat. De laatst overgebleven Italiaanse profploeg komt definitief in Chinese handen. Of dat erg is, is een tweede. Een steenrijke Chinees vindt het wielrennen in elk geval zo de moeite waard dat hij het geadopteerd heeft als speeltje. In het voetballen vinden we nog veel meer investerende en zich kapot amuserende Chinezen.

Guiseppe Saronni, onthand manager bij Lampre-Merida en per 1 januari volledig functioneel manager bij de nieuwe Chinese ploeg zegt het mooi: zij hebben het geld, wij de expertise. Maar we gebruiken dezelfde deur.