Hightech papjes vervangen alles wat je eet

Wat eten we? Vandaag eten we voedingsshakes uit Silicon Valley, omdat we geen tijd te verliezen hebben.

Foto Flickr

‘De smaak houdt een beetje het midden tussen dunne Brinta en een goedkope milkshake”, zegt Matthijs Diederiks. Toch weerhoudt dat de filmmaker er niet van om een heel jaar lang alleen maar voedingsshakes te eten. Shakes die zó zijn samengesteld dat je met enkele porties per dag alle voedingsstoffen binnen zou krijgen die je nodig hebt. De papjes, met namen als Joylent, Soylent, Kuasa en Jake Food zijn overgewaaid uit Silicon Valley, waar ze populair zijn onder programmeurs die zo veel mogelijk voedingsstoffen binnen willen krijgen zonder dat het ze programmeertijd kost.

Typisch Silicon Valley: met technologie proberen ze het ‘probleem’ op te lossen van alle tijd, geld en moeite die we kwijt zijn aan eten. Zelfs de maaltijd nuttigen zien ze daar als iets mechanisch dat te optimaliseren is.

Diederiks maakt er een documentaire over en is nu precies een maand bezig met zijn strikte dieet van shakes, alleen aangevuld met water, thee en koffie. Hij kwam in aanraking met Joylent toen hij er een reclamefilmpje voor maakte, maar zegt nu geen commercieel belang meer te hebben. Wel of geen belang, het ‘voedsel van de toekomst’, levert een interessant experiment op. „De eerste week moest mijn lichaam ontzettend wennen: buikpijn, opgeblazen gevoel, veel gas, lichte hoofdpijn, opgefokt gevoel, een beetje als een kind dat op een verjaardag als een gek snoep heeft zitten eten.”

Maar nu zijn lijf eraan gewend is, zegt hij dat hij meer energie heeft, en dat het verrassend goed vol te houden is. Andere gebruikers van zulke shakes vertellen op internetfora als Reddit vergelijkbare verhalen: de eerste tijd is taai, maar daarna went het wel.

De shakes met smaken als chocola, vanille, banaan en ‘naturel’ bevatten voornamelijk rijsteiwit, plantaardige en dierlijke olieën, haverbloem, vitaminen en maltodextrine (een koolhydraat).

Diederiks heeft er tot nu toe niets anders bij gegeten, zegt hij, al gaat het niet vanzelf. Hij heeft het één keer echt heel moeilijk gehad: op een verjaardag waar de Surinaamse gastvrouw al twee dagen in de keuken had gestaan voor allerlei lekkere hapjes. „Toen voelde ik me wel heel erg buitengesloten.”

En zijn gezondheid dan? Hij heeft wel een erg groot vertrouwen in de berekeningen van fabrikanten die beloven dat hij precies binnenkrijgt wat hij nodig heeft. Veel voedingswetenschappers waarschuwen om zeker niet alléén maar op de papjes te leven. „Ik ga binnenkort bloed laten prikken, ik ben wel nieuwsgierig.”

Wat hij sowieso al merkt: hij is in één maand tijd vier kilo afgevallen en heeft meer last van zijn maag dan voorheen. „Maar ik voel me zeker niet slapper of zo.”

Wat mist hij het meeste nu hij alleen nog maar hightech papjes mag? „Ik blijk ineens echt gék te zijn op tosti’s,” zegt Diederiks met een lichte melancholie in zijn stem. Nog elf maanden te gaan.