Column

Paisley Park wordt pretpark in de stijl van Elvis’ Graceland

Column Over drie dagen gaan ze open, de deuren van het fabelachtige Paisley Park, het studiocomplex van Prince, in Chanhassen. Dan zullen ze en masse toestromen: de fans en toeristen, voor een van de dagelijkse tours langs de plek waar de popster creëerde, opnam en optrad.

Ze zullen zich vergapen aan schatten als een handgeschreven liedtekstenboek, zijn kleurrijke concertkostuums, vitrines met prijzen, de studioruimten met de gigantische mengpanelen, de twee clubs met podia waar hij ’s nachts optredens gaf, muziek en video-opnames én motoren – zoals die uit de film Purple Rain. En een ‘geheime’ kamer die onuitgebracht videomateriaal herbergt.

Volgens Tyka Nelson, de zus van Prince, was het zijn wens dat zijn complex opengesteld zou worden voor het publiek. Dat wordt volgens muziekblad Rolling Stone ook bewezen door de vondst van een gedetailleerd handboek – inclusief een timeline van zijn leven, waarin hij beschreef hoe fans door Paisley Park zouden wandelen.

Al in augustus startte de kaartverkoop voor toegang tot Prince’ creatieve oase. Een ‘early bird’ ticket: 46 dollar. Een lange uitgebreide VIP tour: 100 dollar. Paisley Park gaat dagelijks, van negen tot negen, open en wordt zoals het landgoed van Elvis Presley, Graceland: een commercieel bedevaartsoord. Hoewel Paisley Park zeer de moeite van het bezoeken waard is, geeft deze opening een naar bijsmaakje, amper een half jaar na Prince’ betreurenswaardige dood door een overdosis van pijnstillers.

Waarom de haast?

Graceland opende in 1982, vijf jaar na de dood van Elvis. Volgens USA Today wordt de economische impact van Graceland voor de stad Memphis geschat op 150 miljoen dollar per jaar. Dezelfde firma die Elvis’ huis beheert, Graceland Holdings, gaat het Prince-museum runnen. Graceland, waar Elvis overigens zelf ook woonde, een verschil met Paisley Park – trekt ruim 500.000 bezoekers per jaar. Dat de burgemeester van Chanhassen aangaf gráág gehoor te geven aan de laatste wens van zijn beroemde inwoner verwondert dus niet.

De roemruchte kelderkluis, jaren onderwerp van speculatie, blijft verboden terrein. De hoeveelheid aan onuitgebrachte muziek, mogelijk duizenden tapes, wordt, net als zijn omvangrijke nalatenschap, nog onderzocht. Maar wat daar ligt is waardevoller dan welke memorabilia ook.