Column

Alle kanten

CULRoosmalen 1

Omdat ze drie dagen per week bij de Jumbo achter de kassa zit noemt iedereen de puberdochter van een van mijn beste beste vrienden ‘Hallo Jumbo!’. ‘Hallo Jumbo!’, vond de geel-groene bedrijfskleding verschrikkelijk en zei dat Jumbo-medewerkers elkaar Jumborianen noemen.

„Waarom geen Jumbo’s?”, vroeg ik haar een keer.

„Dat mag niet!”, zei ze. „En we moeten ‘een allesbepalende passie’ uitstralen. Mijn baas heeft het ook de hele tijd over ‘Wij van Jumbo’.”

Vorige week creëerden de Jumborianen van de afdeling communicatie van Jumbo hun eigen dolle dagen. Eerst communiceerden ze dat Jumbo dit jaar afbeeldingen van Sint en Piet ging vermijden en alleen nog symbolen als mijter, pet en schoenen ging gebruiken. Geschrokken van de reacties die dat opriep, kwamen ze een dag later met een verklaring dat het ‘allemaal niet zo handig was gecommuniceerd’. Alleen de verpakking van huismerkartikelen werd aangepast, in de rest van de winkel zouden ‘de figuren’ middels ‘ondersteunend winkelmateriaal’ nog gewoon te zien zijn en er zouden ook voldoende chocolade sint- en pietfiguren te koop zijn.

Binnen 24 uur van een statement naar voor elk wat wils.

Laat ze bij Jumbo maar kronkelen.

Vooral het schrijven op de eigen webstek – titel: ‘Sint en Piet ook dit jaar welkom bij Jumbo’ – was bij vlagen kruiperig en aandoenlijk tegelijkertijd.

Ik belde ‘Hallo Jumbo’ om te vragen wat zij, als Jumboriaan, van alle ophef vond. Gistermiddag belde ze terug om te smeken of ze toch niet in dit stukje hoefde. Ze mocht officieel niets meer vinden van de boven haar gestelde Jumboriaan. Zelfs de zin ‘pfffft, wat een gedoe zeg’ had ze bij nader inzien toch maar niet gezegd, terwijl die inhoudelijk toch op een lijn lag met het schrijven van de afdeling communicatie met hun ‘Jumbo vindt het jammer dat volwassenen in Nederland de discussie over Piet zo scherp voeren’.

Ze gaf haar vader aan de telefoon die het gezeik meer dan beu was en die me verbood om zijn dochter woorden in de mond te leggen.

„Ze gaat morgen weer gewoon klantverwachtingen overtreffen en verder vindt ze niets.”

Zelf vond hij trouwens ook niets meer, dat kon niet als je dochter bij Jumbo werkt.

Het was de eerste keer dat een vriend ‘geen commentaar’ tegen mij zei.

Ik zei hem dat ik dat heel erg ‘Jumbo’ van hem vond, het leek me een woord waarmee hij alle kanten op kon.

Marcel van Roosmalen heeft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.