Architect Bjarne Mastenbroek woont ondergronds

De ingang van het huis van architect Bjarne Mastenbroek is gebaseerd op de ondergrondse hut die hij vroeger met vrienden bouwde.

Foto Anne Gabriel-Jürgens

Architecten Bjarne Mastenbroek en Christian Müller kregen de bouwvergunning voor hun huis in het Zwitserse Vals „in no time”. Omwonenden dachten: dit huis gaat er vast niet komen, zegt Mastenbroek. Zo donker, zo verstopt in de helling; daar gaan ze vanaf zien.

In 2007 begon Mastenbroek met de bouw, eind 2008 was het klaar. Ze organiseerden een borrel voor de buren, een ‘offene Tür’. „Dat liep storm, we hadden het halve dorp over de vloer. Iedereen was verbaasd dat het zo licht was. Alle kamers grenzen aan de gevel en hebben grote glazen vlakken.”

Naar binnen via de schuur

Het huis heeft geen voordeur. Je moet via een oude schuur – die onder het huis op de helling ligt – naar binnen. In die schuur zit een deur. Via een 25 meter lange ondergrondse gang kom je uit bij een steile trap omhoog. Daar is de entree van Villa Vals. „Dat idee is gebaseerd op een ondergrondse hut die ik met vrienden heb gebouwd in de jaren 70.”

Voor het interieur gebruikte Mastenbroek duurzame materialen. Het huis is gebouwd met de gedachte dat er „geen koude bedden” zijn. De skichalets in het dorp, bestemd voor de verhuur, staan het grootste deel van het jaar leeg.

„Wij willen dat ons huis het hele jaar door wordt gebruikt, door onszelf of huurders, dat draagt bij aan de levendigheid van het dorp.”

Hij is er zelf zes tot acht weken per jaar, zomer en winter. Of wandelen in de herfst. Buiten de seizoensmaanden is het er prachtig en stil, zegt Mastenbroek. Het liefst zit hij aan de lange keukentafel: een boomstam van bijna 4 meter. „De stam was 7,5 meter lang, de andere helft ligt in ons huis in Amsterdam. Als we na een dagje rijden in Vals aankomen, zitten we aan dezelfde tafel als thuis.”

Niet voor één nacht

Op het terras staat de Dutchtub, een houtgestookt buitenbad ontworpen door Floris Schoonderbeek. Het water wordt verwarmd door vuur dat in de spiraal wordt gestookt. „The best things in life are for free”, zegt Mastenbroek over de waterbron op zijn terras. „Tijdens de bouw zijn we op de bron gestuit. Een buurman van 90 jaar dacht dat die bron jaren geleden was verdwenen. Er bleef maar water uit de berg komen. De man stond juichend te kijken en riep: ‘Oh! Daar is ie weer!’

Nu stroomt er al bijna tien jaar precies 6 liter per minuut uit en dat water drinken we. Vroeger werd het water in uitgeholde boomstam opgevangen. Die oude techniek hebben wij ook gebruikt, het is zonde als die verloren gaat.” Mastenbroek krijgt regelmatig aanvragen van mensen die het huis één nacht willen huren. „Dat is juist waar deze plek niet om gaat. Je moet er langer zijn, genieten van de bergen, skiën of tot rust komen. Het gaat niet om ‘been there, seen it’, die verzoeken wijzen we af.”