Column

Bij Quintus werd ik erg vaak voor hoer uitgemaakt

Ik zie die Vindicat-studenten al met gebogen hoofd aan tafel zitten. Rector magnificus Elmer Sterken neemt als eerste het woord. „Onaanvaardbaar is het! Dat een student hoofdletsel oploopt tijdens de ontgroening is tot daaraan toe. Maar die bangalijst gaat recht tegen onze waarden van gelijkheid in. Mijn voorgangers, Frans, Doeko, Folkert, Simon, Louk, Simon, Eric, Maarten, Jan, Matthijs, Anthonie, Willem, Jan Eduard, Frederik, en ook alle heren die daarvoor rector magnificus waren, zouden zich diep schamen voor dit soort praktijken aan de universiteit!”

De voorzitter van de Rijksuniversiteit Groningen, Sibrand Poppema is het er roerend mee eens. „Ja kijk, een ongeluk tijdens de ontgroening kan gebeuren. Maar die structurele vrouwonvriendelijkheid, het seksisme, dat steekt ons echt.” Ook vice-voorzitter Jan de Jeu, Hanze Hogeschool-voorzitter Henk Pijlman, burgemeester Peter den Oudsten en alle Groningse wethouders (Mattias, Joost, Paul, Roeland, Ton en Peter) knikken instemmend. Geen van de dertien heren die aan tafel het Vindicat-bestuur toespreken, kan begrijpen dat er zo’n sfeer van seksisme in die studentenverenigingen hangt. „Groningen heeft gelijkheid en emancipatie hoog in het vaandel staan. Hoe gaan we dit in de toekomst voorkomen?”

Ik was lid bij Quintus en heb daar ontgroening gelopen bij mijn dispuut en heb zelf in de jaren daarna ook de nieuwe leden ontgroend. Zo’n ontgroening lijkt akelig veel op het Stanford-gevangenenexperiment. Je creëert een kunstmatige situatie waarbij je één groep de baas maakt over een andere groep en je hebt het recept in handen voor excessen, geweld en escalerende vernederingen. Ik schaam me er achteraf een beetje voor. Wie bij een vereniging lid wordt, krijgt een soort ‘traditie’ in zijn schoot geworpen waarvan niemand een idee heeft hoe en waarom het is ontstaan, alleen dat het van levensbelang is dat er vooral niets aan verandert. Het maakt studenten aartsconservatief. Die 23-jarige voorzitter van Vindicat gaat geen revolutie ontketenen. Die durft nergens met zijn tengels aan te zitten. Wat als hij iets voorgoed kapot maakt dat in de afgelopen tweehonderd jaar is opgebouwd?

Was het seksistisch op de sociëteit? Oh jazeker. Bij Quintus en bij alle andere verenigingen. Ik ben nog nooit zo vaak voor hoer uitgemaakt. Er waren betastingen, halve aanrandingen, geruchten dat mannen seks hadden gehad met half-bewusteloze vrouwen. We waren rond de twintig jaar oud en de alcohol en hormonen liepen in pure vorm van de gevels. Verder deden wij nog niet aan politieke correctheid¬¬. De tekst uit de Groningse bangalijst kwam voor een belangrijk deel uit een sketch van Hans Teeuwen. Nogal treffend. Dat hele sociëteitsleven was één grote grap van Hans Teeuwen. ¬¬

Maar tegelijk waren wij vrouwen sterker dan ooit. Niet lief en ook niet schattig. Wij vochten – ‘zooiden’ – met andere vrouwen en soms ook met mannen. We droegen een vormeloze zwarte trui en als we dan met het hele dispuut op de grond stampten, trilde de hele sociëteit. Als wij met dertig vrouwen ons lied zongen, was er geen gesprek meer mogelijk in de zaal. Wij, Leidse herten, overstemden iedereen. En zo nu en dan, als de mannen te ver gingen, dan zetten we de brandslang open. Wij gingen niet naar een commissie gelijke behandeling. Wij namen maatregelen. En oh ja, we hadden bestuursfuncties. Straks, als de Groningse universiteit en gemeente eens stevig gaan overleggen met Vindicat over seksisme, komen de enige vrouwelijke bestuurders aan tafel van Vindicat. De grootste studentenvereniging van Nederland, het Amsterdams corps, staat onder leiding van een vrouw. In Leiden hebben vier van de vijf Leidse studentenverenigingen, inclusief het corps, momenteel een vrouwelijke voorzitter. Zelfs in het Delftse mannenbolwerk bestaan de studentenbesturen van de twee grootste verenigingen voor de helft uit vrouwen.

In die beschermde speeltuin van de studentenwereld waar het barst van het seksisme en de slutshaming zijn de vrouwen nog geheel gelijk aan mannen. Daarna, als er promoties moeten worden gemaakt en er kinderen komen, gaat het mis. Dan kom je in een wereld waar het barst van de vrouwvriendelijke regelingen en streefcijfers en politieke correctheid. Hartstikke vrouwvriendelijk. Je wordt er gegarandeerd nooit meer voor hoer uitgemaakt, maar je wordt ook geen voorzitter meer.

Het is een uitstekend idee als de heren bestuurders Vindicat richting een ontgroeningsvrije toekomst willen helpen. Maar over seksistische cultuur kunnen ze beter hun mond houden en proberen te leren van dat stelletje hete herten in het Vindicat-bestuur.