Column

Snorlax

Met mijn honden loop ik in het park. Het is druk en het lijkt wel of iedereen naar zijn telefoonschermpje zit te staren. Ik snap het niet en het stoort me eigenlijk een beetje.

Ik hoor een kind tegen zijn moeder zeggen: „Mama, er is een Meowth in de buurt, die moet ik vangen.” Meowth?! Ik kijk om mij heen en zie niets. Ik hoor ook andere onbegrijpelijke namen, zoals „Snorlax”.

Drie dagen later loop ik weer in het park en weer kijkt iedereen naar zijn telefoon. Nu heb ik er genoeg van. „Snorlax, vijf straten verderop, bij de vijver!”, roep ik hard. Een mensenmassa rent naar de vijver en binnen een paar seconden is het park leeg.

Ook een ikje? Stuur maximaal 120 woorden naar nrc.nl/contact