Hillary Clinton en de opmars van de Amerikaanse vrouw

‘Hoewel we er dit keer niet in slaagden het hoogste, hardste plafond te breken, zitten er dankzij jullie wel 18 miljoen barsten in.”Zo bedankte Hillary Clinton acht jaar geleden haar kiezers, toen ze de race om de Democratische kandidatuur verloor van Barack Obama.

Dit jaar brak ze wél door dat glazen plafond; ze is de eerste vrouwelijke genomineerde van een grote partij, en de eerste vrouw in de geschiedenis die een reële kans maakt op het Amerikaanse presidentschap.

De carrièrevrouw Clinton staat deze verkiezingen tegenover de he- man-Donald Trump. Dit sekseverschil speelt een grote rol, en dat is niet toevallig: Amerikaanse vrouwen rukken ongekend hard op in economie, entertainment, media en politiek. Maar ze zijn nog lang niet evenredig vertegenwoordigd en ze blijven minder verdienen – bij het huidige tempo wordt de Amerikaanse loonkloof pas in het jaar 2052 gedicht.

Aan de andere kant trof de crisis van 2008 mannen veel harder dan vrouwen. Veertig procent van de Amerikaanse kostwinners is nu vrouw, maar vaak staan die vrouwen aan het hoofd van een eenoudergezin en hebben ze moeite het hoofd boven water te houden.

De vraag hoe deze grote veranderingen doorwerken in de Amerikaanse samenleving, staat centraal in deze bijlage. Hebben de klappen die mannen door de crisis kregen, de opkomst van Trump bijvoorbeeld bespoedigd?

Generaliseren is nauwelijks mogelijk, blijkt uit de verhalen in deze bijlage. In Baltimore zitten vrouwen bijvoorbeeld op alle belangrijke posten. Geen teken van bevrijding, maar een armoedeval, zeggen die vrouwen zelf. En jonge Republikeinse vrouwen als Samantha Granville vinden het een belediging dat ze Clinton zou moeten kiezen, omdat ze een vrouw is. Jonge Democraten vinden dat wél belangrijk, maar hebben dan weer weinig met Clinton zelf.

Hoe Hillary Clinton het maakt, kunt u in deze campagne van minuut tot minuut volgen. Hoe het haar seksegenoten vergaat, leest u in deze bijlage.

Peter Vandermeersch

Hoofdredacteur