film

Miller’s Crossing Canvas, 22.00-23.50u.

(Joel en Ethan Coen, 1990). De derde, zeer stijlvolle film van de gebroeders Coen, Miller’s Crossing, is hun hommage aan de wereld van de gangsterfilm, met name aan het gitzwarte oeuvre van de vaak verfilmde schrijver Dashiell Hammett (The Maltese Falcon). Voordat ze aan het scenario begonnen, hadden ze een beeld in hun hoofd van mannen met gleufhoeden in een verlaten bos. Dat zit inderdaad in de film en behelst een cruciale scène die door merg en been gaat. Het verhaal draait om loyaliteit, verraad, opportunisme en het maken van ethische keuzes. Een scharrelaar, Bernie Bernbaum (John Turturro), dreigt het slachtoffer te worden van een vete tussen twee gangsterbazen, Leo (Albert Finney) en Johnny Caspar (de onlangs overleden Jon Polito). De handlager van Leo, Tom Reagan, moet Bernie een kogel door het hoofd jagen in het bos bij Miller’s Crossing. Het levert een huiveringwekkende scène op waarin Bernie jammerend door de knieën gaat en Tom smeekt hem te sparen „kijk in je hart”. Bernie doet een klemmend beroep op Tom: „wij zijn geen beesten”. Heeft hij gelijk?