‘Drie maanden lang douchte ik bij mijn schoonouders’

Verdienen en uitgeven: Ying Matthijsse (23) schenkt dagelijks koffie in een koffiebar op Den Haag Centraal. Eigenlijk wil ze liever dansen, maar het is moeilijk om daar geld mee te verdienen. Ze heeft samen met haar vriend een huis gekocht in Rijswijk.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Twee jaar geleden ben ik afgestudeerd in de richting Dans aan ArtEZ, hogeschool voor de kunsten in Arnhem. Ik heb daarna een half jaartje om me heen gekeken, op zoek naar een baan in de danswereld. Ik woonde thuis, dus dat kon wel even. Uiteindelijk ben ik op zoek gegaan naar een andere baan: iets vasts zodat ik een inkomen had, maar tegelijkertijd wel flexibel zodat ik kon blijven dansen. Dat werd de horeca, de StationsHuiskamer in Den Haag ging vorig jaar februari open en ik kreeg een contract voor 24 uur. In de praktijk werk ik vaak langer.

„Voor een dag dansen liggen de verdiensten tussen 0 euro, met alleen een onkostenvergoeding, en 150 euro. Ik ken mensen die af en toe een dansvoorstelling doen, en uit een koffer leven. Zij wonen elke week ergens anders zodat ze besparen op huisvesting. Voor mij is dat niet haalbaar, ik ben huiselijk en wil graag een vaste plek. Het liefst doe ik meerdere voorstellingen over een langere periode, maar op dit moment heb ik er even geen ruimte voor in mijn hoofd: ik zit midden in een verbouwing.

„Het horecawerk is voor mij een goede basis. Ik vind het heel leuk en het is heel anders dan mijn werk als danseres. In de horeca doe je alles voor de gasten. Op het podium is het omgekeerd: het publiek komt juist naar mij kijken. Naast het salaris krijgen we per twee maanden ook nog fooi uitgekeerd, meestal zo’n honderd euro. Niet heel veel, maar dat komt denk ik omdat het een koffiebar is. Dat is anders dan een restaurant.”

UIT

‘Vorig jaar hebben mijn vriend en ik een huis gekocht in Rijswijk. Er moet veel verbouwd worden: nieuwe elektra, gasleiding, water, de muren gestuukt, een nieuwe badkamer, de vloer eruit, en nog wel meer. We hebben drie maanden zonder douche gezeten, moesten we steeds naar mijn schoonouders. We hebben alles zelf gedaan, maar verbouwen is nog steeds erg duur. We hebben wel 25.000 euro uitgegeven. Ik had nog nooit geklust, maar je wordt er vanzelf handig in. Ik kan nu hakken, slopen, breken en stuken.

„Ik merk dat we door die verbouwing soms vergeten leuke dingen te doen. Daar geef ik op dit moment dus ook nauwelijks geld aan uit, maar ik vind het heel belangrijk dat het wel leuk blijft. Laatst zijn we samen mosselen gaan eten in Yerseke. Thuis vind ik het leuk om te koken, maar toch geven we niet extreem veel geld uit aan boodschappen. Dat komt denk ik omdat ik eigenlijk nooit snoep.

Normaal gesproken probeer ik elke maand te sparen, maar dat lukt nu niet. Als de verbouwing voorbij is, ga ik sparen voor mijn rijbewijs. Niet omdat ik het leuk vind geld uit te geven aan rijlessen, maar meer omdat het handig is als ik ergens naar toe moet als ik straks weer meer ga dansen na de verbouwing. Ook wil ik graag op wereldreis naar Azië. Ik ben geadopteerd uit China toen ik drie jaar oud was, maar voel mezelf helemaal niet Chinees. Het is zo’n andere wereld. Japan trekt me meer.”