Stresstest voor Deutsche Bank

nrcvindt

De schrik zat er maandag goed in, toen het aandeel Deutsche Bank onderuit ging op de beurzen. Tot dusverre is de Duitse bankgigant in 2016 al ruim vijftig procent minder waard geworden. Directe aanleiding voor de koersval is de enorme boete en dito schadevergoeding die Deutsche boven het hoofd hangt in de Verenigde Staten vanwege vermeende misleiding bij de verkoop van hypotheekproducten – een erfenis van de financiële crisis van 2008. De Amerikaanse justitite zet in op omgerekend 12,4 miljard euro. Om die boete in perspectief te zetten: heel Deutsche Bank was gisteren op de beurs nog maar 16 miljard waard. De vermeende weigering van de regering-Merkel om de bank financieel te hulp te schieten droeg bij aan de slechte stemming rond de bank.

Nu hoeft de Amerikaanse boete uiteindelijk niet zo hoog uit te vallen. De bank heeft rekening gehouden met een fors bedrag en stelt dat de eigen buffers voldoende zijn. Maar de schrikreactie zegt veel over het wankele vertrouwen dat Europese banken nog steeds genieten.

Er is sinds de crisis veel gebeurd op het gebied van een gemeenschappelijk bankenbeleid en -toezicht in Europa. Maar met name Italiaanse banken zijn nog steeds een zorgenkind. Duitse banken hebben een lange geschiedenis van mislukte avonturen in het buitenland, en hebben op de financiële markten vaak lang niet de goede reputatie die hun door het publiek automatisch wordt toegedicht.

De financiële crisis werd in 2008 versterkt omdat banken elkaar niet meer vertrouwden en de onderlinge geldmarkt opdroogde. In de eurozone is de situatie, na acht jaar en ongekende liquiditeitsvoorzieningen door de Europese Centrale Bank, nog steeds niet genormaliseerd. Stresstests moeten van tijd tot tijd blootleggen hoe groot de kwetsbaarheid van de sector is, en hoe adequaat de vermogensbuffers zijn.

Mocht de kwestie-Deutsche Bank uit de hand lopen, dan vormt zij op twee manieren een extra test. De hoogte van het eigen vermogen van banken en de manier waarop dit is gefinancierd, vaak met exotische instrumenten, kan alsnog onvoldoende blijken. Mochten banken uiteindelijk voor een belangrijk deel elkaars vermogen hebben gefinancierd, dan kan dit een bron zijn van onderlinge besmetting. Daarbij komt de tweede test: zijn overheden écht niet meer nodig als er een bank onderuit gaat? Deutsche is een ‘systeembank’. De regering-Merkel mag, in de aanloop naar de Bondsdagverkiezingen van 2017, met recht hopen dat deze kwestie met een sisser afloopt.