De coach die in gesprek is met de rivaal

Honkbal

De Holland Series worden overschaduwd door een transfer-rel. De man om wie het draait zat dit weekend ‘beschadigd’ op de tribune.

Ronald Jaarsma (rechts) in gesprek op de tribune tijdens de eerste wedstrijd van de Holland Series, afgelopen zaterdag. Foto Robin Utrecht

Daar zit hij. Vierde rij van onder, iets rechts van de dug-out van zijn oude ploeg. Zonnebril, witte polo, beige broek. Om de paar minuten spuugt hij wat pruimtabak in een leeg petflesje. Ronald Jaarsma (39), hoofdpersoon in de rel die het Nederlandse honkbal de afgelopen week bezighield, was zaterdag gewoon naar Rotterdam gekomen. Om de Pirates aan te moedigen, de club uit Amsterdam die hem acht dagen ervoor „eervol” uit zijn functie als assistent had ontheven vanwege gesprekken over een mogelijke functie als hoofdcoach bij Neptunus. De rivaal. De recordkampioen. Belangrijker: de tegenstander in de Holland Series, de serie wedstrijden om de titel in de Hoofdklasse.

Kom bij hem niet aan met dat „eervol”. Hij voelt zich aan de kant gezet. „Ik twijfelde de hele week of ik wel naar Rotterdam wilde komen, want het was te pijnlijk. Maar ik besloot toch te gaan, voor het team.” Want geen onvertogen woord over het team. Dat is vier jaar zijn groep geweest, de spelers hebben hier niets mee te maken. Dit is een bestuurskwestie, dat is ook wat zij zeggen. De woordvoerder van Neptunus vraagt zaterdag ook nadrukkelijk aan de paar aanwezige journalisten om „wat afstand te houden” als het op de kwestie en de spelers aankomt.

Het is een gevoelige kwestie, dat is duidelijk, en één die uitsluitend verliezers kent. Want in Rotterdam ging het dit weekend amper over de wedstrijden, waarvan de Pirates en Neptunus er elk één wonnen. Jaarsma vindt zichzelf de grootste verliezer. Er was veel óver hem gecommuniceerd in het geheel, maar zelf had hij nog nauwelijks iets gezegd. „Ik zit hier beschadigd op de tribune”, zegt hij.

De Pirates traden nadrukkelijk naar buiten met de kwestie met een persbericht. Jaarsma was met onmiddellijke ingang ontslagen, want het bestuur was „onaangenaam verrast” dat Neptunus hem nog tijdens het lopende seizoen „actief had benaderd”. Het was een „ongeschreven regel” dat transfers niet besproken worden als er nog wedstrijden gespeeld moesten worden, al helemaal niet tussen de twee teams die het betrof.

Jaarsma wil meteen één ding rechtzetten: in dat persbericht staat dat hij rond is met Neptunus en dat is niet zo. „We hebben informeel met elkaar gepraat, het zou na de Holland Series concreter worden. Er was nog ten minste één andere kandidaat, volgens mij. Maar goed, ze belden mij als eerste, de kans is best reëel.” Jaarsma vindt dat hij gestraft is voor zijn eerlijkheid en transparantie. „Ik heb al voor het eerste gesprek de Pirates op de hoogte gesteld. De plannen voor 2017 kwamen eraan, en ik vond het niet netjes daarbij te zijn als ik niet zeker wist of ik er dan nog wel was.” Op een gegeven moment had hij twee personen, coach Charles Urbanus en ex-voorzitter John Witte, gemeld dat het „niet om een janlullenclub ging”, maar om Neptunus. „Ze wensten me succes en zeiden: houd ons op de hoogte.” Toen het bestuur, voorzitter Gerard van Tiggelen voorop, erachter kwam dat het om Neptunus ging, ontplofte het. Jaarsma’s ontslag was vooral om hem te beschermen, zegt Witte, tevens woordvoerder, aan de telefoon. „Hij is derdehonkcoach. Die neemt beslissingen. Ik twijfel niet aan zijn integriteit, maar je wilt niet dat mensen aan hem twijfelen als zo’n serie bezig is.”

De Pirates zijn vooral boos op Neptunus, dat zich van geen kwaad bewust is. Jaarsma vindt die woede ook onterecht. „Wanneer moet je dan over transfers praten? Ja, ze vinden dat Neptunus op z’n minst had moeten bellen.” Klopt, zegt Witte. „Maar ik weet sowieso niet waarom besprekingen niet na het seizoen kunnen.”

Geen waardig afscheid

Jaarsma snapt dat de situatie lastig is, wil ook nog wel begrijpen waarom ze hem niet bij de Holland Series wilden betrekken. „ Ik had nooit door dat wat ik deed, niet kon.” Waar hij nog het meest mee zit: hij heeft het gevoel dat supporters hem nu met de nek aankijken. En van vier spelers had hij berichtjes gekregen met de strekking: wat doe je nou dan, man? Alsof hij als de schuldige was neergezet, iets wat Witte met klem ontkent. „Ik heb me jaren ingezet voor die club, nu wordt mij een waardig afscheid ontzegd.” Dat is Witte met hem eens: hij kreeg door omstandigheid niet het afscheid dat hij verdiend had.

Deze week zit Jaarsma in Amsterdam weer op de tribunes. „Ik kan iedereen namelijk recht aankijken.”