Column

Alles volgens de regeltjes

peterwinnen0

Oei, dit gaat de wereld over, dacht ik meteen. Op de vroege ochtend van de 24ste september van het jaar des heren 2016 – de krantenbezorger had vijf minuten eerder de dikke weekendeditie van dagblad De Limburger met een haast ontroerende trouw en stiptheid de brievenbus doen passeren – las ik het interview met Tom Dumoulin. Tom was scherp: „De zaak-Wiggins stinkt.”

Inderdaad was het zo dat in de dagen erna de nationale en internationale wielerpers, digitaal of inktmatig, zijn kranigste uitspraken citeerden.

Het zaakje Wiggins stinkt dus volgens Tom. Bradley Wiggins vroeg vóór de Tour van 2011 en 2012 – hij won de laatste – dispensatie voor het gebruik van bepaalde paardenmiddelen ter bestrijding van een pollenallergie, die zich uitte in niets minder dan een astmatische aandoening. Wiggins verkreeg de dispensatie van de Internationale Wielerunie, die zich geheel conformeert aan de richtlijnen van het wereldantidopingagentschap WADA.

Tom Dumoulin zegt het niet met zoveel woorden, maar tussen de regels lees ik dat hij het erg merkwaardig vindt dat Wiggins’ pollenaanvallen, en de tegenaanvallen met zware medicatie, die als genereuze bijwerking heeft een ziek mens sneller te doen fietsen dan een gezonde, zich concentreren vlak voor het begin van een grote ronde. De florakalender loopt immers niet precies synchroon met de wielerkalender.

De buitenwereld had niets geweten van Wiggins’ dispensatie en de dispensaties van andere flakkerende sterren in een waaier van sportdisciplines, als niet het Russische hackerscollectief Fancy Bears met een tot dusver onduidelijk oogmerk heel wat verleende vrijstellingen uit de computers van WADA jatte en op het wereldwijde web publiceerde.

Hoe dan ook, Wiggins drogeerde zich legaal. Fancy Bears toonde vooral aan hoe netjes en humaan het er in de topsport aan toegaat tegenwoordig: alles verloopt strikt volgens de regeltjes.

Tom Dumoulin vraagt zich af of het zware en langwerkende corticosteroïdpreparaat waarmee Wiggins zich liet behandelen voor een akkefietje moreel gerechtvaardigd was. Wie dergelijke inspuitingen behoeft kan beter thuis op de bank herstellen dan zich uitsloven in een Tour de France. Lijkt me ook, al hang ik het beginsel aan dat de sporter eindverantwoordelijke is in het circus van belangen en doldwaze ambitie.

Wiggins verklaarde de legale inspuitingen nader op de Engelse televisie afgelopen zondag bij een interviewer die geen kaas gegeten had van topsport en niet doorvroeg. Van tevoren kondigde Wiggins’ woordvoerder aan dat het interview geen reactie zou zijn op de kritiek van Dumoulin en anderen. Je weet dan hoe het zal gaan: sederen.

Het was geen succes.

Ten tijde van de inspuitingen reed Bradley voor Team Sky, de ploeg die zich erop liet, en laat voorstaan geen naald te dulden in hun ethische kathedraal. Ik vind het een hele geruststelling te weten dat ze daar niet roomser zijn dan een paus in een wereld zonder messias.