Ieder1 loopt mee, voor de vrijheid

Protestmars

Zondag liepen duizenden mee in een mars tegen de polarisatie en de verharding van het politieke debat. „Ik laat mij mijn vrijheid niet afnemen.”

Foto's Tammy van Nerum

Wandelen, zingen, boterhammen delen en ‘free hugs’. Zondag liepen enkele duizenden mensen mee in de ‘Parade voor diversiteit’. De initiatiefnemers maken zich zorgen om ‘de verharding van het publieke debat’, en ‘de aanhoudende polarisatie’. Afgelopen mei werd daarom de beweging Ieder1 opgericht. Er werd een manifest geschreven, geld ingezameld en een mars bedacht.

Deelnemers liepen dit weekend van Amsterdam-Zuidoost naar het Museumplein. „Alstublieft Nederland. Hierbij héél veel liefde van ons”, riep Jörgen Raymann bij het startschot.

Vooraf was er al veel om de parade te doen. Na een optreden van initiatiefnemer acteur Nasrdin Dchar beklaagden tegenstanders zich. Ieder1 is er niet voor iedereen, klonk het. Niet voor ‘PVV’ers, anti-AZC’ers, rechtse mensen’. Weer anderen vinden dat racisme geen feestje is, daar kan geen wandeling tegenop.

Er waren wandelaars uit Groningen, Venlo, Deventer. Sommigen kwamen met gecharterde bussen uit Rotterdam, en uit Steenbergen, de geboorteplaats van Dchar. Waarom liepen zij mee?

Babah Tarawally (44), schrijver en journalist onder andere voor Vrij Nederland, is er vandaag bij namens het zwijgende midden. „Het publieke debat is gekaapt door een heel klein groepje mensen. Die verliezen alle fatsoen. Een groepje dat denkt dat het de menukaart van Nederland in handen heeft. Dat denkt dat zij kunnen bepalen hoe Nederland eruit zou moeten zien. „Ik ben twintig jaar geleden gevlucht voor de oorlog in Sierra Leone. Nederland heeft mij gevormd tot wie ik ben. Ik heb mijn vrijheid hier verworven. Die laat ik me niet zomaar afnemen. Daar wil ik voor vechten. Zoals ik tegen de oorlog in Sierra Leone vocht.”

Foto Tammy van NerumLex Prinzen (57) uit Deventer is theaterdocent aan ArtEZ, Hogeschool voor de Kunsten. Hij werd geraakt door de toespraak van Nasrdin Dchar in De Wereld Draait Door en door de manier waarop hij voorstelt om met diversiteit om te gaan. „Laten we eten als metafoor gebruiken”, stelt Prinzen voor. „We eten nog nauwelijks Hollandse pot. Onze keuken is zo divers, zo fusion, waarom kan dat op andere gebieden niet? Neem de kunst, grote delen zijn zo wit, zo blank, hoe zouden we die nu wat diverser kunnen maken?” Prinzen zoekt vluchtelingen op in een nabijgelegen AZC. Ze praten en eten samen. „De tijd van alleen geld overmaken voor een waterput is echt voorbij.”

Foto Tammy van NerumKarima Sahla (42), directeur van Sabr, een steunpunt vrouwenorganisatie in de Haagse Schilderswijk. Ze liep zich de blaren op haar voeten, zegt ze bij aankomst op het Museumplein. Waarom? Voor Nederland. „Nasrdin Dchar slaat de spijker op zijn kop. Het zijn spannende tijden, juist nu hebben we positiviteit nodig. De toon, vooral in het politieke debat, is zo negatief, zo hard. Dat drijft mensen uit elkaar. Nederland verdient dat niet. „Ik ben geboren en getogen in Den Haag. Ik heb daar weinig last gehad van discriminatie. Maar om me heen hoor ik het genoeg. Jongeren die geen baan kunnen vinden. Voor die mensen ben ik hier. En voor mijn drie kinderen. Ik zeg ze: focus je op je eigen kracht. Sta niet stil. Zij moeten toch wel ietsje harder rennen dan de gemiddelde Nederlander.”

Foto Tammy van NerumFatima Amrani (33) werkt voor de gemeente Rotterdam. Waarom ze vandaag gekomen is? Diepe zucht. „Ik heb me lang stil gehouden. Maar ik wil nu een ander geluid laten horen. Er wonen 350.000 Marokkanen in Nederland, dat is heus een minderheid. Maar toch zijn mensen zo ontzettend bang. Alle aandacht gaat uit naar het negatieve. Naar een vlogger in Zaandam. Ik zou willen dat het positieve van diversiteit wordt benadrukt. Ik ben jaloers op Canada - kijk naar die regering! Wat hebben wij? Een premier die ‘pleur op’ roept. Dat maakt me verdrietig. Heb je gezien hoe weinig moslims er vandaag meelopen? Ze komen niet. Zij geloven er gewoon niet meer in.”