Recensie

‘Beeldenstorm’ muzikaal waagstuk met vaag libretto

KlassiekBeeldenstorm van Peter-Jan Wagemans door Hollands Diep. Gehoord: 22/9 Grote Kerk Dordrecht; herh. 23/9. Inl: bachfestivaldordrecht.nl

2

Beeldenstorm gaat niet over dé Beeldenstorm. De nieuwe productie van Muziektheater Hollands Diep is een associatief theatraal hoorspel dat wil tonen wat er gebeurt als één Waarheid andere waarheden onderdrukt. Nobel idee – maar de uitwerking bood weinig gelegenheid je met die abstractie te identificeren.

Hoewel componist Peter-Jan Wagemans subtiel knipoogt naar Bach zegt de première tijdens het Bach Festival Dordrecht vooral iets over de avontuurlijke programmering aldaar. Muzikaal was Beeldenstorm een afwisselende, sterk evocatieve collage, die geweldig gebruikmaakte van de akoestiek van de Grote Kerk. Het begin deed denken aan Stravinsky’s middenperiode. Er waren ruimtelijke fladderdialogen tussen dwarsfluit en blokfluit, ontstemde harpsolo’s, glasheldere lamentaties van een peripatetische sopraan. Het hoopvol getoonzette slotkoor was van grote schoonheid.

Dan het verhaal. Tobi is een door het regime geknakte kunstenaar. Zijn dichtende zus Isa is dankzij Tobi’s activiteiten ook verdacht. Een serie statische scènes moet hun strijd en lijden uitlichten, maar het libretto laveert tussen vaagheden en gemeenplaatsen. ‘Is het verstandig om bang te zijn?’ Zonder navoelbaar gevaar blijft zo’n vraag steken in retoriek.

Het bozeburgerskoor zorgt voor reuring, door woest posters te verscheuren of in een heuse battle rabiate leuzen te scanderen. Beeldenstorm is een waagstuk, waarvoor lof, maar het geheel is minder dan de som der delen.