Column

Tropisch testosteron

Na het Zomercarnaval probeert Rotterdam nu ook de West-Kruiskade op de lijst van Nederlands Immaterieel Erfgoed te krijgen. Dat zou volgens Ineke Strouken, de directeur van die club, een unieke gebeurtenis zijn, aangezien de multiculturaliteit van een straat nooit eerder als ‘nationaal erfgoed’ werd aangemerkt. Volgens Strouken wordt het hoe dan ook een lastige klus, alleen al omdat het niet gemakkelijk is om dat culturele erfgoed te omschrijven. Want hoe vang je de cultuur van de West-Kruiskade in één woord als de unieke identiteit van die straat nou juist bepaald wordt door heel veel verschillende culturen en tradities? Probeer dat maar eens op een lijst te krijgen tussen het metworstrennen in Boxmeer, het fruitcorso in Tiel of het midwinterhoornblazen in Gelderland. En willen we daar überhaupt wel tussen belanden, tussen al die oud-Hollandse truttigheid?

Als het aan mij ligt wel. Als eerbetoon aan multicultureel Rotterdam, maar ook omdat zo’n erfgoed-status wellicht helpt bij het bewaren van de authenticiteit van de straat. Juist op deze plek moeten we waken voor de oprukkende verhipping en ervoor zorgen dat de toko’s niet allemaal verdrongen worden door koffietentjes met barista’s.

Persoonlijk vind ik de West-Kruiskade de fijnste winkelstraat van Rotterdam, zelfs nu we er een Markthal en een Fenixloods bij hebben. Op de West-Kruiskade haal je nog steeds het lekkerste platte brood bij de Turkse bakkerij Halk, de beste Surinaamse puntjes bij Havenaar, het smakelijkste Chinese gebak bij St. Anny’s Food en de meest exotische vleesproducten bij slagerij Schell, van varkensoren en -staarten tot hele geitenkoppen. Bovendien is niks leuker dan op een zomerse zaterdagmiddag met je volle boodschappentas aanschuiven op een van de bankjes voor ouderencomplex De Leeuwenhoek, tussen de bejaarde Surinamers en Kaapverdianen. Niet alleen voor de mooie verhalen, maar ook voor het internationale rariteitenkabinet dat op straat aan je voorbijtrekt. Zoiets zie je niet op de Kaap of de Witte de Withstraat, sterker nog, zoiets zie je nergens ter wereld!

En waar ik het in de rest van de stad niet zou pikken, op de Kruiskade horen seksisme en onbeschaamd flirten er nou eenmaal bij, zeker op zonnige dagen wanneer de mannen met een flinke portie tropisch testosteron en een bakje schaafijs op straat hangen. Zo raakte ik onlangs met ene Andrew (zijn voornaam stond in zijn vergulde boventanden gegraveerd) in gesprek over het warme weer en nam hij al handkussend afscheid met: „Doei lekker ding, met je bigi booty!”. Geen idee wat het betekent, maar ik neem het allemaal glimlachend in ontvangst. Daarom zeg ik: bewaken die traditie!

Mirjam de Winter (@mirjamdewinter) is freelancejournalist en stadsgids in Rotterdam