Recensie

Trentemøllers muziek is zompige brij in Paradiso Noord

Pop Trentemøller Gehoord 20/9 Paradiso Noord, Amsterdam 2

Het is de droom van elke housedeejay, om ooit nog eens echt live muziek te maken. De Deense producer Anders Trentemøller is al verder dan de meesten, want hij komt uit de bandjeswereld en kan meer dan een paar knopjes indrukken. Trentemøller is een virtuoos toetsenman die in 2006 de pot met technogoud aanboorde met zijn album The Last Resort. Na dat solitaire dance-avontuur wil hij weer met levende muzikanten op tournee. Trentemøllers nieuwe album Fixion grijpt hartstochtelijk terug op de new wave uit de jaren tachtig. In Paradiso Noord zong niet Jehnny Beth van de Savages, zoals op het album, maar de Deense Marie Fisker, een timide zangeres met een melancholiek galmende eightiessound. Als een gemankeerd dirigent rammelde Trentemøller met een tamboerijn tussen een bassist, een drummer en twee gitaristen. De producer/muzikant liet niets aan het toeval over, toen het publiek langzaam in beweging kwam en het moment daar was om ze met een zoemende housebeat om de oren te slaan.

In dit relatief kleine zaaltje had wat meer durf verwacht mogen worden van een muzikant die het in zich heeft om een beetje risico te nemen. De muziek kletterde tegen de muren als een zompige brij van voorgeprogrammeerde beats en hier en daar wat live gespeelde dingetjes. Op zijn best was Trentemøller toen hij zijn vette Moog-synthesizerpartijen door de ruimte liet knetteren. Zijn bandleden stonden erbij als attributen, van achteren verlicht om er toch maar zo veel mogelijk uit te zien als een stoere rockband.